تبیین الگوی پارادایمی تابآوری مسکن روستایی با تأکید بر اقتصاد روستایی
نویسندگان
1 پژوهشگر پسادکتری جغرافیا و برنامهریزی روستایی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22111/gaij.2023.45730.3118چکیده
مسکن در نواحی روستایی در برآوردن نیازهای اساسی انسان نقش ویژهای دارد. با درنظرگرفتن کارکردهای متنوع مسکن روستایی، مطالعۀ تأثیر عوامل مختلف در نحوۀ تابآوری آن دارای اهمیت است. مؤلفههای زیادی در آن تغییر میتواند نقش داشته باشد. هدف از انجام پژوهش حاضر تبیین الگوی پارادایمی تابآوری مسکن روستایی با تأکید بر اقتصاد روستایی است.پژوهش حاضر از نوع کیفی و به لحاظ نوعشناسی مورس «تکروشی موازی» است. در جمعآوری دادهها از روش فراترکیب استفاده شد. روش جمعآوری اطلاعات، مطالعۀ اسنادی و مصاحبۀ نیمهساختارمند است. درجهت تحلیل دادههای کیفی و کدگذاری، از نرمافزار Nvivo استفاده شد. براساس مطالعات اسنادی و استفاده از روش فراترکیب چارچوب نظری پژوهش و مدل مفهومی اولیه تابآوری ارائه شد.مؤلفههای اصلی برایناساس عبارتاند از: «حکمروایی مطلوب»، «عدالت اجتماعی»، «رشد درونزا»، «حس تعلق» و «نشاط اجتماعی». همچنین درجهت تبیین مؤلفههای مدل مفهومی نهایی تابآوری مسکن روستایی از روش تحلیل محتوا استفاده میشود. براساس سؤالات مطرحشده در فرایند مصاحبه، 757 ارجاع ارائه شد. با بازبینی متعدد و ادغام کدها براساس تشابه در طی چندین مرحلۀ تلخیص دادهها، 35 کد اولیه و 17 کد محوری استخراج شد. براساس مؤلفههای ارائهشده در مدل مفهومی، سؤالات مصاحبه تدوین و پس از تلخیص دادهها، مدل مفهومی اسپیرال بهعنوان مدل نهایی ارائه شد.