تحلیل تطبیقی هویت سیاسی برنامة درسی پیشدبستانی چین، سنگاپور و ایران و فهم مبنای اندیشهای آنها (ایدئولوژی مسلط)
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم اجتماعی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
2 دبیر آموزش و پرورش،منطقه شهریار
3 گروه علوم اجتماعی، دانشگاه فرهنگیان، پردیس شهید چمران، واحد شهدای مکه، تهران، ایران.
doi
10.48310/mtt.2024.15605.1050چکیده
این جستار با هدف پاسخ به یک پرسش کلیدی انجام گرفته است که، برنامة درسی کشورهای چین، سنگاپور و ایران چه جهتگیری سیاسی (اشتراکی-بینالمللی/بومی-محلی/ تلفیقی) دارند و این جهتگیری چه شباهت(ها) و تفاوت(ها)یی دارد؟. از میان مؤلفههای برنامة درسی، هویت، و از میان انواع هویتها، هویت سیاسی برنامة درسی کشورهای مورد مطالعه انتخاب شد. هدف این بود که مشخص شود که رویکرد سیاسی رسمی حاکم بر برنامة درسی جامعة مورد مشاهده، چگونه است و چه سمت سویی دارد؟ برای پیگیری هدف در اجرا، از رویکرد تطبیقی و روش بردی، به شناخت هویت سیاسی برنامة درسی این کشورها و مقایسة آنها استفاده شد. بر طبق این روش، دادهها در چهار مرحلة توصیف، تفسیر، کنار همگذاری و تطبیق فیش برداری و تحلیل شدند. در نتیجه مشخص شد که برنامة درسی چین رویکردی تلفیقی بینالمللی بومی-محور دارد که همین امر آنها را به سمت مبنای فلسفی واقعگرایی درونی هدایت میکند. برنامة درسی سنگاپور رویکردی اشتراکی-بینالمللی دارد و به هویت برنامة درسی آنها یک مبنای نگرشی واقعگرایی جهانی میبخشد. اما برنامة درسی ایران رویکردی منحصر به فرد و محلی دارد که مبنای فلسفی آن رویکرد ایدئالیستیِ آرمانگرایانه است. هر کشوری متناسب با موقعیت و مقتضیات حاکمیتی خود جهتگیری برنامة درسیاش را تعیین میکند. حتی کشورهایی که برنامة درسی بینالمللی ا انتخاب میکنند، تبعیت محض نیست، بلکه متناسب با نگرش حاکمیتیشان دست به انتخاب میزنند.