پایش چرخۀ عمر کسبوکار نوغانداری در مناطق روستایی شهرستان رامیان
نویسندگان
1 دکترای جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 استادیار گروه جغرافیا، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران
doi
10.22111/gaij.2022.42133.3021چکیده
ریشهداربودن فعالیت نوغانداری در فرهنگ و تمدن ایرانی، لزوم حفظ و تداوم آن با تکیه بر استفاده از استراتژیهای مختلف مرتبط با تغییرات سیستماتیک بازار مانند چرخۀ حیات، راهی برای فعالکردن، افزایش بهرهوری و دستیابی به توان رقابتی قلمداد میشود. این پژوهش با هدف پایش فعالیت نوغانداری در نواحی روستایی شهرستان رامیان انجام شده است. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی-تحلیلی بوده و جامعۀ آماری پژوهش را 65 نفر از فعالان صنعت نوغانداری در سطح شهرستان تشکیل میدهند. انتخاب نمونهها برای کارشناسان و خبرگان بهصورت هدفمند و برای جامعۀ محلی بهصورت تصادفی بوده است. تجزیهوتحلیل دادهها با استفاده از مجموع نمرات میانگین، آزمون فریدمن، آزمون تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون T در محیط نرمافزاری SPSS و برای تهیۀ نقشه از نرمافزار ArcGIS بهره گرفته شد. نتایج حاصل از بررسی چرخۀ حیات کسبوکار نوغانداری بر مبنای مقایسۀ میانگین وضع موجود و میانگین پیشبینیشده درجهت رشد و توسعۀ کسبوکار (T-value=3) نشان میدهد که کسبوکار نوغانداری با میانگین عددی 11/2 در مرحلهای پایینتر از رشد و توسعۀ خود یعنی در مرحلۀ درگیری قرار دارد. برایناساس حضور در بازارهای منطقهای، تولید به سبک سنتی، برنامهریزی نامنظم، تلاش درجهت احیای نوغانداری و نقش پررنگ خانوارها در بازاریابی و تهیۀ مواد اولیه از مهمترین ویژگیهای آن به شمار میرود. همچنین بررسی مناسبات بین مؤلفههای چرخۀ عمر این کسبوکار مبیّن فراهمبودن سرمایههای محیطی و برخورداری از مزایای رقابتی این کسبوکار است.