تأثیر محلول‌پاشی سیلیکات پتاسیم و سولفات روی بر برخی ویژگی‌های فیزیولوژیک دو رقم انگور در شرایط تنش شوری

نویسندگان
doi
10.22059/ijhs.2017.130208.828
چکیده

به‌منظور بررسی تأثیر تنش شوری بر برخی از ویژگی‌های فیزیولوژیک انگور و تأثیر محلول‌پاشی سیلیکات پتاسیم و سولفات روی در تعدیل اثرگذاری ‌ های شوری، یک آزمایش گلدانی در شرایط گلخانه انجام گرفت. برای این منظور نهال‌های ریشه‌دار رقم‌های انگور رشه ( متحمل به شوری ) و بی‌دانۀ قرمز ( نیمه حساس به شوری ) تحت تیمارهای شوری ( 0، 50 و 100 میلی‌مولار کلرور سدیم ) ، محلول‌پاشی سیلیکات پتاسیم ( 0 ، 150 و 300 میلی‌گرم در لیتر ) و سولفات روی ( 0، 2 و 4 گرم در لیتر ) در شرایط آبکشتی (هیدروپونیک) قرار گرفتند . این پژوهش به‌صورت یک آزمایش فاکتوریل (رقم، سطوح شوری و تیمار محلول‌پاشی) در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی و در سه تکرار اجرا شد . نتایج نشان داد با افزایش شدت تنش شوری، محتوای نسبی آب برگ، نورساخت ) فتوسنتز)، تعرق، هدایت روزنه‌ای و میزان سبزینه (کلروفیل) کاهش پیدا کرد و میزان کاهش این فراسنجه‌ها در رقم رشه کمتر از رقم بی‌دانۀ قرمز بود. اما محلول‌پاشی با سطوح مختلف سیلیکات پتاسیم و سولفات روی موجب افزایش محتوی نسبی آب برگ، نورساخت، تعرق، هدایت روزنه‌ای و میزان سبزینه در هر دو رقم شد. مؤثرترین تیمار محلول‌پاشی از بین تیمارهای مورد استفاده، تیمار سیلیکات پتاسیم 300 میلی‌گرم در لیتر به همراه سولفات روی 2 گرم در لیتر بود به‌طوری‌که در بالاترین سطح شوری (100 میلی‌مولار)، محتوای نسبی آب برگ، هدایت روزنه‌ای و نورساخت در این تیمار به ترتیب 75/13، 14/91 و 56/47 درصد بیشتر از تیمار بدون محلول‌پاشی بود. بنابر نتایج این پژوهش می‌توان از محلول‌پاشی همزمان سیلیکات پتاسیم و سولفات روی برای کاهش اثرگذاری ‌ های شوری در انگور استفاده کرد.