مدل‌سازی جامعه‌پذیری شهروندان عراقی از طریق ورزش همگانی

نویسندگان

1 گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.

2 گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

3 گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22059/jsm.2024.376907.3308
چکیده

مقدمه: هدف پژوهش مدل‌سازی جامعه‌پذیری شهروندان عراقی از طریق ورزش همگانی بود. روش پژوهش: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، آمیخته بود. جامعۀ آماری در بخش کیفی شامل استادان رشته‌های مدیریت ورزشی و جامعه‌شناسی، مدیران و معاونان وزارت و ادارات جوانان و ورزش و کارشناسان آگاه به حوزۀ پژوهش در عراق بود که به شیوۀ نمونه‌گیری نظری انتخاب شدند (23 نفر)؛ در بخش کمی نیز شامل مشارکت‌کنندگان در برنامه‌های ورزش همگانی بود که مطابق با جدول کرجسی و مورگان 384 نفر از طریق روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. ابزار تحقیق مصاحبه‌های عمیق نیمه‌ساختاریافته و پرسشنامۀ محقق‌ساخته بود. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از روش‌های گراندد تئوری (شیوۀ گلیزری) و مدل‌سازی معادلات ساختاری صورت گرفت. روایی و پایایی از طریق روش قابلیت اعتماد (بخش کیفی) و تأیید خبرگان و آلفای کرونباخ (89/0) (بخش کمی) تأیید شد. یافته‌ها: بر اساس یافته‌های بخش کیفی از 362 کد اولیه، 49 مفهوم انتزاعی‌تر و 8 مقولۀ اصلی شناسایی شد، که در دو دستۀ کلی «عوامل مؤثر بر» و «پیامدهای حاصل از» جامعه‌پذیری شهروندان عراقی از طریق ورزش همگانی دسته‌بندی شدند و مدل نهایی پژوهش ترسیم شد. در بخش کمی نیز تمام اعداد معنا‌داری بزرگ‌تر از 96/1 داشتند و ضرایب استاندارد آنها بزرگ‌تر از 4/0 بود که نشان از برازش خوب مدل بود. نتیجه‌گیری: مدیران و مسئولان کشور عراق می‌بایست برنامه‌ریزی‌ها و اقدامات مناسبی را در خصوص جامعه‌پذیری شهروندان از طریق ورزش همگانی تدوین و اجرا کنند تا از پیامدهای مثبت آن در بخش‌های مختلف جامعه بهره‌مند شوند.