شناسایی و اولویت بندی نیاز های آموزشی نو آموزان پیش دبستانی عشایر: پژوهش ترکیبی
نویسندگان
1 دکتری برنامهریزی درسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 دانشیار، گروه فلسفة آموزش و پرورش، دانشکدة روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه مطالعات برنامۀ درسی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
doi
10.48310/pma.2023.3086چکیده
این پژوهش با هدف شناسایی نیازهای آموزشی اولویتدار نوآموزان پیشدبستانی عشایر استان چهارمحال و بختیاری به کمک روش آمیختۀ اکتشافی از نوع مدل تدوین ابزار انجام گرفت. در بخش کیفی 12 نفر از متخصصان و کارشناسان دارای تجربۀ تدریس در حوزۀ عشایری با نمونهگیری هدفمند به عنوان مشارکتکنندگان بالقوه انتخاب شدند و با مصاحبه، دادههای کیفی اولیه حاصل شد. از معیار همسوسازی دادهها برای سنجش اعتبار اولیۀ دادهها استفاده شد. همچنین با روش تحلیل مضمون چارچوب اولیۀ الگو نیازهای آموزشی پیشدبستانی عشایر شکل گرفت. در بخش دوم در قالب روش تحقیق توصیفی- پیمایشی کمی از طریق پرسشنامه برآمده از بخش کیفی نظرات 150 نفر از آموزگاران و مربیان پیشدبستانی عشایر استان که به روش نمونهگیری هدفمند از نوع معیار انتخاب شده بودند و به کمک فرمول فریدمن 58 نیاز آموزشی به دست آمده در سه حیطة شناختی، مهارتی و نگرشی اولویتبندی شدند. نتایج نشان داد بالاترین نیاز آموزشی در حیطۀ شناختی مربوط به (آموزش حروف الفبا در حد تشخیص کلمات همآغاز و همپایان)، آموزش محیط زیست و آموزش خلاقیت؛ در حیطۀ مهارتی مربوط به آموزش زبان رسمی (گفتاری)، آموزش بهداشت فردی و عمومی و آموزش ارتباط با خانواده و مهارتهای زندگی؛ در حیطة نگرشی مربوط به آموزش استقلال فردی و حق انتخاب، آموزش گرایش به نظم و انضباط و آموزش عزت نفس میباشند.
