تاثیر برخی تیمارهای شیمیایی و هورمونی بر شکستن خواب بذر گونه های بادام و هلو (Prunus spp)
نویسندگان
1 مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور
2
3 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
10.22059/ijhs.2015.56910چکیده
در این پژوهش جوانهزنی بذرهای گونههای مختلف جنس Prunus شامل Prunus communis L.، Prunus scoparia Spach، Prunus haussknechtii Bornm و Prunus persica L. مطالعه شد. برای این کار ابتدا، بذرهای بالغ بدون پوشش پوستۀ چوبی بهمدت 30 دقیقه تحت تیمار تترامتیل تیورام دیسولفید 2 درصد ضد عفونی شدند. بذرهای مربوط به هر گونه در سه گروه (هر گروه حاوی 90 بذر در سه تکرار 30 تایی) تقسیم شدند و هر گروه پس از تیمار با شاهد (آب مقطر)، هورمون اسید جیبرلیک (250 و500 میلیگرم در لیتر) و آب اکسیژنه (5/0 و 1 درصد) در پرلیت مرطوب و در دمای 7 سانتیگراد بهمدت 10 هفته بهمنظور بررسی و ثبت درصد جوانهزنی در هر هفته چینهسرمایی شدند. طی مدت انبارمانی، تعداد بذرهای جوانهزده، درصد جوانهزنی، میانگین زمان جوانهزنی و میانگین سرعت جوانهزنی ثبت شد. نتایج نشان داد بین گونههای مطالعهشده از نظر زمان جوانهزنی تفاوت معناداری وجود داشت بهطوریکه P. communis L. و P. persica L. بهترتیب کمترین و بیشترین زمان برای شکستن خواب و جوانهزنی بذرها در بین گونههای مطالعهشده را داشتند. غلظتهای مختلف آب اکسیژنه و اسید جیبرلیک روی بذر هر کدام از گونههای مطالعهشده اثر معناداری در شکست خواب آنها داشت. بعد از پنج هفته، تیمارهای آب اکسیژنۀ 5/0 درصد، اسید جیبرلیک500 و 250 میلیگرم در لیتر بهترتیب بیشترین تأثیر را در شکستن خواب بذر گونههای P. scoparia (68 درصد جوانهزنی )، P. communis L (60 درصد جوانهزنی)، P. haussknechtii ( 42 درصد جوانهزنی) و P. persica (34 درصد جوانهزنی) داشتند درحالیکه در تیمار شاهد بذر هیچکدام از گونهها جوانه نزدند.