کمیابی مطلق و کمیابی نسبی در اقتصاد اسلامی و متعارف: بازخوانی مفهوم

نویسندگان

1 استادیار، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، قم، ایران.

doi
10.22096/esp.2022.539817.1575
چکیده

پرداختن به بررسی برخی مفاهیم نه ازآن‌رو که وضوح معنای آن به شناختن بهتر ادبیات موضوع و پیگیری آن در بینش اقتصاد اسلامی مدد می‌رساند، بلکه گاه از آن حیث که تأثیری تعیین‌کننده بر ساختار و ترتیبات یک نظام دارد مفید و لازم است. کمیابی مفاهیم ساختارساز در نظام‌های اجتماعی و اقتصادی است و کنکاش دربارۀ آن می‌تواند موقعیت اندیشه اسلامی را در مصاف با مکاتب اقتصادی دیگر توضیح دهد و بر ساختار متناسب با نظام اقتصادی اسلام مؤثر باشد. در این مقاله ضمن بررسی مفهوم کمیابی در دانش اقتصاد تبیینی از معنای آن در اقتصاد اسلامی ارائه و بر تفاوت مفهوم این واژه در دو دیدگاه تأکید می‌شود. روش تحقیق این مطالعه در مرحله گردآوری کتابخانه‌ای و در مقام ارزیابی تحلیل محتوا است. مقاله نتیجه می‌گیرد در اقتصاد اسلامی کمیابی مطلق مردود و کمیابی نسبی به مفهومی کاملاً متفاوت با این مفهوم در اقتصاد متعارف وجود دارد.