بررسی اثر نوع سورفاکتانت در تولید اولئوژل بر پایهی روغن بادامزمینی برای کاربرد در کیک کرهای
نویسندگان
1 گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، داﻧﺸﮑﺪهی ﮐﺸﺎورزی، داﻧﺸﮕﺎه ﺗﺒﺮﯾﺰ، تبریز، ایران
2 گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، داﻧﺸﮑﺪهی ﮐﺸﺎورزی، داﻧﺸﮕﺎه ﺗﺒﺮﯾﺰ، تبریز، ایران
doi
10.22067/ifstrj.2025.93859.1442چکیده
چربیها، با وجود نقش مهم در ایجاد بافت و طعم مطلوب در فرآوردههای نانوایی، بهدلیل محتوای بالای اسیدهای چرب اشباع و ترانس، یک نگرانی عمده برای سلامتی مصرفکنندگان محسوب میشوند. دراینراستا، اولئوژلها بهعنوان یک راهحل نوین برای ارائهی جایگزینهای چربی سالم مورد توجه قرار گرفتهاند. این مطالعه با هدف تولید و ارزیابی اولئوژلهای روغن بادامزمینی پرس سرد و کاربرد آنها در کیک کرهای انجام شد. ابتدا، روغن بادامزمینی پرس سرد تهیه شد و سپس با افزودن 12 درصد از امولسیفایرهای مونوگلیسرید، پلیگلیسرولاستر و اسپن 60، اولئوژلها بهدست آمدند. بررسیهای طیفسنجی مادون قرمز یک کاهش شدت باند موجود در بازهی 3110 تا Cm-13674 را که مربوط به پیوند هیدروژنی بود، نشان دادند. بهعلاوه، باندهای Cm-12850 و Cm-12919 در اولئوژلاتورها به Cm-1 2855 و Cm-12925 در اولئوژلها منتقل شدند که به وجود برهمکنشهای واندروالسی نسبت داده شد. تصاویر میکروسکوپ نوری نیز حاکی از این بود که کریستالهای اولئوژلهای مونوگلیسرید و پلیگلیسرولاستر سوزنیشکل و کریستالهای اسپن 60 شعاعی کمتراکم (رزتمانند) بودند. ظرفیت نگهداری روغن برای اولئوژل بر پایهی مونوگلیسرید 100 درصد بود و اولئوژلهای بر پایهی پلیگلیسرولاستر (97.98 درصد) و اسپن 60 (73.48 درصد) در رتبههای بعدی قرار گرفتند. همچنین، اولئوژلها در مقایسه با روغن خالص، افزایش آهستهتری در عدد پراکسید در طی 30 روز، از خود نشان دادند. با مقایسهی دمای پیک و آنتالپی ذوب، اولئوژل بر پایهی مونوگلیسرید (با دمای پیک ذوب C° 57.62 و آنتالپی j.g-1 368-)، بالاترین پایداری حرارتی را به نمایش گذاشت و همچنین در آزمون اکستروژن معکوس، سفتترین نمونه شناخته شد. در نهایت، کیکهای کرهای تولیدشده با این اولئوژلها بافت نرمتر و امتیاز پذیرش کلی برابر یا حتی بالاتری نسبت به نمونهی شاهد داشتند. این نتایج بهوضوح نشان میدهد که اولئوژلهای بر پایهی مونوگلیسرید و پلیگلیسرولاستر پتانسیل بالایی برای جایگزینی کامل کره در فرمولاسیون کیکهای کرهای دارند.