ساخت، عامل‏یابی و روایی سنجی مقیاس فرهنگ پذیری برای دانش‌آموزان دوزبانه ایرانی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی

2 دانشیار دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران

3 دانشیار دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران

doi
10.22054/jem.2023.69200.3389
چکیده

فرهنگ پذیری فرآیند تغییرات اجتماعی، روانی و فرهنگی است که از تعامل فرهنگ‏ها و درعین‌حال سازگاری با فرهنگ حاکم بر جامعه ناشی می‌شود. این پژوهش با هدف ساخت، عامل‌یابی و روایی‌سنجی پرسشنامه فرهنگ‌پذیری در دختران دانش‌آموز دوزبانه در شهر ارومیه انجام شد. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان دختر دو زبانه پایه‌های دهم و یازدهم در سال تحصیلی 1400-1401 در شهر ارومیه بود. تعداد 300 دانش‌آموز با روش تصادفی خوشه‌ای سه مرحله‌ای انتخاب شدند و به پرسشنامه فرهنگ‌پذیری پاسخ دادند. پایایی با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ و روایی با استفاده از روایی محتوایی و تحلیل عاملی تأییدی محاسبه شد. نتایج پژوهش حاکی از پایایی مطلوب بود و نتایج تحلیل عاملی تأییدی حاکی از میزان مطلوب شاخص‌های برازش مدل بود. بنا بر متوسط واریانس استخراج‌شده (AVE) 2 عامل استخراج‌شده توانستند 61/51 درصد از واریانس پرسشنامه فرهنگ پذیری را تبیین کنند. بر اساس نتایج تحقیق حاضر مقیاس فرهنگ‌پذیری با پانزده گویه و دو مؤلفه زبان و هویت فرهنگی استخراج گردید که می‌تواند برای سنجش میزان فرهنگ‌پذیری دانش‌آموزان مورداستفاده قرار گیرد.