تأثیر دیپلماسی ورزشی بر کسب کرسی‌های بین‌المللی با نقش میانجی رفتار سیاسی

نویسندگان

1 گروه مدیریت ورزشی، واحد مبارکه، دانشگاه آزاد اسلامی، مبارکه، ایران

2 گروه مدیریت ورزشی، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، شهر قدس، ایران

3 گروه مدیریت ورزشی، واحد شهر قدس، دانشگاه آزاد اسلامی، شهر قدس، ایران

doi
10.22059/jsm.2024.374617.3276
چکیده

مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر دیپلماسی ورزشی بر کسب کرسی‌های بین‌المللی با نقش میانجی رفتار سیاسی بود. مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر دیپلماسی ورزشی بر کسب کرسی‌های بین‌المللی با نقش میانجی رفتار سیاسی بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی و از نوع تحقیقات آمیختۀ کیفی- کمی با رویکرد اکتشافی است. بدین منظور جامعۀ آماری پژوهش دو بخش است. در بخش کیفی شامل مدیران و خبرگانی است که در زمینۀ مدیریت ورزشی تخصص علمی، اجرایی و یا هر دو را دارند. در بخش کمی نیز شامل مدیران میانی ستادی وزارت ورزش و جوانان (150 نفر)، رؤسای فدراسیون‌های ورزش‌های المپیکی (33 نفر)، رؤسای هیأت‌های ورزشی‌های المپیکی (1023 نفر) است. نمونۀ آماری در بخش کیفی به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. در بخش کمی نیز به تعداد قابل کفایت جهت مدلسازی معادلات ساختاری در محیط نرم‌افزار PLS از فرمول کوکران استفاده شد که تعداد 384 نفر به‌عنوان نمونۀ آماری در نظر گرفته شد. برای گردآوری داده‌های خام در بخش کیفی از پرسشنامه‌های محقق‌ساختۀ دیپلماسی ورزشی، کسب کرسی‌های بین‌المللی کشاورز و همکاران (1396) و رفتار سیاسی تانا (2016) استفاده شد. در بخش کیفی، برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از روش تجزیه‌وتحلیل داده‌ها به شیوۀ گلیزر استفاده شد. برای بررسی و پاسخ به پرسش‌های پژوهش و رسم و تدوین مدل اندازه‌گیری و مدل ساختاری از نرم‌افزارهای SPSS نسخۀ 26، Smart PLS نسخۀ 0/2 استفاده شد. یافته‌ها: در بخش کیفی، شاخص‌های دیپلماسی فرهنگی استخراج شد، در بخش کمی نیز مدل پژوهش به تأیید رسید، بنابراین نتایج نشان داد که دیپلماسی ورزشی بر کسب کرسی‌های بین‌المللی با نقش میانجی رفتار سیاسی تأثیر دارد. نتیجه‌گیری: استفاده از نمایندگان ورزشی به‌عنوان دیپلمات یا سفیران کشورها نمونه‌ای از روابط ورزش و محیط بین‌المللی است که می‌توانند نقش سازنده‌ای در روابط بین‌المللی کشورها بازی کنند.یافته ها: نتایج نشان داد که دیپلماسی ورزشی بر کسب کرسی‌های بین‌المللی با نقش میانجی رفتار سیاسی تأثیر دارد. نتیجه گیری: بنابراین پیشنهاد می شود استفاده از نمایندگان ورزشی به عنوان دیپلمات یا سفیران کشورها نمونه‌ای از روابط ورزش و محیط بین‌المللی می‌باشند که می‌توانند نقش سازنده‌ای در روابط بین‌المللی کشورها بازی کنند.