بررسی سطح سرمی روی در کودکان 12-6 ساله مبتلا به پرخاشگری مراجعه‌کننده به کلینیک روان‌پزشکی شهر رفسنجان در سال 1395

نویسندگان
doi
10.22123/chj.2020.200936.1356
چکیده

مقدمه: پرخاشگری در دوران کودکی عامل مهمی برای بروز رفتارهایی چون گرایش به بزهکاری، ترک تحصیل و خشونت در نوجوانی و بزرگسالی است. در این بین، عنصر روی، نقش مهمی در رشد و تکامل مغز و رفتار دارد. مطالعه حاضر با هدف تعیین سطح سرمی روی در کودکان 12-6 ساله دچار پرخاشگری انجام شد. مواد و روش ­ها: در این مطالعه توصیفی، 69 کودک دارای علائم پرخاشگری مراجعه­کننده به کلینیک روان­پزشکی دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان در سال 1395 و 69 کودک بدون علائم پرخاشگری پس از مصاحبه بالینی وارد مطالعه شدند. والدین، پرسش­نامه پرخاشگری Shahim را تکمیل نمودند. سطح سرمی روی به روش اسپکتروفتومتری اندازه­گیری شد. داده­ها با آزمون­های آماری t مستقل و ضریب همبستگی پیرسون بررسی گردیدند. یافته­ ها : از 138 کودک، 97 نفر (3/70%) پسر بودند. میانگین و انحراف معیار سطح سرمی روی در کودکان پرخاشگر به‌ طور معنی­داری کمتر از میانگین سطح سرمی روی کودکان سالم بود (015/0=p) (به ترتیب 77/12±07/75 و 15/15±96/80 میکروگرم بر دسی­لیتر). اختلاف میانگین سطح سرمی روی بر حسب جنسیت معنی­دار نبود. ارتباط سطح سرمی روی با میانگین نمرات پرخاشگری کلی (048/0 =p، 169/0- =r) و پرخاشگری جسمی (011/0 =p، 216/0- =r) کودکان معنی­دار و معکوس بود. نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه حاضر، حاکی از کمبود سطح سرمی روی در کودکان مبتلا به پرخاشگری در مقایسه با کودکان سالم شهر رفسنجان بود. شایسته است والدین و متولیان بهداشت و سلامت جامعه به‌ویژه در مدارس، نسبت به شناسایی و درمان به ‌موقع اقدام نمایند تا از تبدیل رفتار پرخاشگرانه در کودکی به رفتار بزهکارانه در بزرگسالی کاسته شود.

کلیدواژه‌ها