نقش ارتفاع تاج پوشش‌گیاهی فضاهای سبز شهری بر آسایش زیست‌اقلیمی انسان (نمونۀ موردی: پارک ناژوان اصفهان)

نویسندگان

1 دانشجوی ارشد معماری منظر، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

2 استادیار، دکتری معماری منظر، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

3 استاد، کارشناسی ارشد معماری منظر، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

4 استادیار، دکتری معماری، گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

doi
10.22111/gaij.2022.6986
چکیده

پوشش گیاهی، علاوه بر ویژگی­های دمایی یک منطقه در بهبود آسایش زیستی مؤثر است و یکی از ابزارهای پرکاربرد و مؤثر در طراحی می­باشد. تغییرات اقلیمی از جمله مخاطراتی هستند که اهمیت پوشش گیاهی را افزایش می­دهد. هدف پژوهش حاضر، نقش ارتفاع تاج پوشش­های گیاهی و میزان تأثیرگذاری آنها در قسمتی از فضای باز شهری پارک ناژوان، در غرب شهر اصفهان است. روش جمع آوری اطلاعات، به صورت میدانی، تحلیلی و سنجشی، با روش تحلیل مقایسه­ گزینه­های پیشنهادی در طراحی با ­استفاده از شبیه­سازی در نرم­افزار ENVI-met(4.4.4) در 9 الگوی متفاوت پوشش گیاهی با نوع گیاه ثابت در ده نقطه مختلف از سایت در تاریخ 24 خرداد 1398، می­باشد و معیار­های مورد سنجش آسایش زیستی در سایت، عبارتند از، دمای هوا، رطوبت نسبی، سرعت باد و دمای متوسط تابشی و شاخص مورد استفاده در این پژوهش،PMV است که یکی از جامع­ترین روش­های تخمین آسایش زیستی است. نتایج، حاکی از آن است که میزان اختلاف PMV در سناریوهای SC2.1، SC2.4 و SC2.7 که تنها درختان2، 10 و 20 متری هستند، به­ترتیب 0.21، 1.18 و 1.76 است، به­طوری­که با افزایش ارتفاع تاج درختان و ایجاد سایه بلندتر، میزان آسایش زیست اقلیمی انسان افزایش می­یابد، علاوه بر آن افزایش ارتفاع توپوگرافی هم بر میزان آسایش زیستی مؤثر است و باعث افزایش آسایش زیستی می­شود. بنابراین، رابطه معناداری میان ارتفاع تاج پوشش گیاهی و آسایش زیستی وجود دارد. این یافته­ها، می­تواند کاربردهای استفاده از پوشش گیاهی مناسب را برای پارک­های شهری داشته باشد.