نقش خودکارآمدی تنظیم هیجانی در اعتماد بین فردی و تصمیمگیری اخلاقی معلمان تربیتبدنی
نویسندگان
1 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد آزادشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، آزادشهر ایران
2 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد آزادشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، آزادشهر ایران
doi
10.22059/jsm.2024.370945.3244چکیده
مقدمه: معلمان در محیط کاری خود احساسات، عواطف و هیجانات مختلفی را تجربه میکنند که این عوامل میتوانند بر عملکرد تدریس آنها اثرگذار باشند. بنابراین نیاز است تا معلمان توانایی تنظیم هیجانات خود را توسعه داده و از نتایج مثبت آن بهرهمند شوند. این پژوهش در همین راستا با هدف مطالعه نقش خودکارآمدی تنظیم هیجانی در اعتماد بین فردی و تصمیمگیری اخلاقی معلمان تربیتبدنی انجام شد. روش پژوهش: این پژوهش کاربردی با بهرهگیری از روش تحقیق همبستگی عملیاتی گردید. 575 معلم تربیتبدنی استان گلستان جامعه آماری این پژوهش بودند که با استفاده از فرمول کوکران 231 معلم به شیوه تصادفی (طبقهای) به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامههای خودکارآمدی تنظیم هیجانی، اعتماد بین فردی و تصمیمگیری اخلاقی بود. تحلیل دادههای پژوهش به شکل توصیفی و استنباطی با استفاده از دو نرمافزار آماری اسپیاساس و اسمارت پیالاس انجام گردید.یافتهها: نتایج پژوهش نشان داد خودکارآمدی تنظیم هیجانی رابطه مثبت و معنیداری با اعتماد بین فردی معلمان تربیتبدنی دارد. همچنین نتایج مشخص نمود رابطه بین خودکارآمدی تنظیم هیجانی با تصمیمگیری اخلاقی معلمان تربیتبدنی مثبت و معنیدار است. در نهایت، مشخص گردید رابطه بین خودکارآمدی تنظیم هیجانی و تصمیمگیری اخلاقی معلمان تربیتبدنی با نقش میانجی اعتماد بین فردی مثبت و معنیدار میباشد.نتیجهگیری: توسعه خودکارآمدی تنظیم هیجانی معلمان تربیتبدنی در محیط کار خود میتواند پیامدهای مثبتی مانند بهبود اعتماد بین فردی و افزایش تصمیمگیری اخلاقی آنها را به همراه داشته باشد؛ بنابراین آموزش تنظیم هیجانات به این معلمان پیشنهاد میشود.