انقراض کیسانیه و گرایش به امامیه؛ نقدی بر دیدگاههای ودادالقاضی دربارۀ تعاملات امامیه و کیسانیه
نویسندگان
1 گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشکده الهیات دانشگاه علامه طباطبایی
doi
10.22067/epk.2024.79137.1180چکیده
«کیسانیه» از نخستین انشعابات شیعی است که پس از قیام مختار به وجود آمد و تا نیمههای قرن دوم در صحنهٔ فعالیتهای کلامی و سیاسی جهان اسلام حضور داشت. این نوشتار با روش تحلیلی و توصیفی، چگونگی انقراض کیسانیه را بررسی میکند. این فرقه پس از ایجاد انشعابات درونگروهیِ متعدد در بین کیسانیه، آرامآرام از صحنهٔ روزگار محو شد؛ برخی از هواداران آن به غلو کشیده شدند و راه خود را از شیعیان بهکلی جدا کردند و برخی، متمایل به تفکرات امامی شدند و اندکاندک بهسوی امامیه برگشتند. ودادالقاضی در کتاب «الکیسانیه فی الأدب و التاریخ» در بحث از تعاملات کیسانیه و امامیه میکوشد منکر گرایش کیسانیه به امامیه شود. او گزارشهای مربوط به تغییر مذهب چهرههای شاخصی مانند سیدحمیری و کُثیر عِزَه را ساختهٔ امامیه برای تأیید مذهب خود میداند، درحالیکه براساس یافتههای نوشتار حاضر، گروهی از کیسانیه پس از محمد حنفیه، امامت امام سجاد(ع) و گروهی دیگر پس از وفات ابوهاشم، امامت امام باقر(ع) را پذیرفتند. شواهد کافی دربارهٔ تغییر مذهب سیدحمیری در دست است، درحالیکه این شواهد دربارهٔ تغییر مذهب کُثیرعِزَه بهاندازهٔ کافی نیست، بلکه دلایل کافی برای حکم به کیسانیبودن او تا آخر عمر وجود دارد.