ارائۀ پارادایم کیفی خودتوسعهای مدیران ورزش در ایران
نویسندگان
1 گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران جنوب
2 گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران جنوب
3 گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد تهران جنوب
doi
10.22059/jsm.2024.364596.3194چکیده
مقدمه: هدف کلی پژوهش حاضر ارائۀ پارادایم کیفی خودتوسعهای مدیران ورزش در ایران بود. تحقیق حاضر پژوهش کیفی بود که از رویکرد تحلیل تماتیک استفاده شد. روش پژوهش: جامعۀ آماری تحقیق 11 نفر از مدیران ارشد وزارت ورزش و جوانان، مدیران کمیتۀ ملی المپیک و پارالمپیک بودند و روش نمونهگیری بهصورت گلولهبرفی و تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. پس از انجام مصاحبۀ کدگذاری انتخابی، محوری، کدهای باز استخراج، سپس پارادایم کیفی تحقیق ارائه شد. یافتهها: نتایج نشان داد که پارادایم کیفی خودتوسعهای در مدیریت کلان ورزش کشور از چهار مقوله (مکانیزمهای خودتوسعهای (شامل دو کد محوری، جانشین پروری، توانمندسازی)، عوامل سازمانی (چهار کد محوری، راهبرد سازمانی، حمایت سازمان، فرهنگ سازمانی، بازخورد شخصی)، عوامل فراسازمانی (دو کد محوری، ارتباطات برونسازمانی و فرهنگ اجتماعی)، عوامل فردی (سه کد محوری استقلال و ارزشمندی فردی، انگیزۀ فردی و تعویض اختیار)، است. 11 مفهوم ثانویه و 64 مفهوم اولیه تشکیل و پارادایم کیفی تحقیق ارائه شد). نتیجهگیری: با توجه به نتایج مشخص شد اگر سازمانهای ورزشی در ایران بتوانند در برنامههای راهبردی و چشماندازی که برای ورزش تدوین میکنند بخش مدیریت ورزش کشور را در دو بخش مدیران فعال و مدیران آینده به سمت و سوی خودتوسعهای هدایت کنند، همینطور از مدیران حمایت شود و برنامههای حمایتی برای مدیران ارائه دهند، در این حالت مدیران در واقع توانمندتر میشوند و خودشان را توسعه میدهند.