بستهبندی زیستتخریبپذیر ساختهشده از پروتئین
نویسندگان
1 گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
2 گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
doi
10.22067/ifstrj.2024.88166.1334چکیده
فیلمهای پروتئینی بهدلیل ویژگیهای منحصر به فرد و قابلیتهای تطبیقپذیری خود، توجه زیادی در زمینه توسعه مواد بستهبندی پایدار جلب کردهاند. این فیلمها به خاطر ممانعت از نفوذپذیری گازها، ویژگیهای مکانیکی خاص و قابلیتهای اتصال بین مولکولی، نسبت به سایر پلیمرهای زیستی بیشتر مورد توجه قرار گرفتهاند. در سالهای اخیر، محققان به بررسی روشهای جدیدی برای بهبود خواص فیلمسازی، افزایش استحکام مکانیکی و کاهش نفوذپذیری به گازها در فیلمهای پروتئینی پرداختهاند. منابع پروتئینی مختلفی مانند ژلاتین، پروتئین آب پنیر، پروتئین سویا، زئین ذرت، گلوتن گندم و کازئین برای ساخت این فیلمها مورد بررسی قرار گرفتهاند. تکنیکهایی مانند ترکیب افزودنیها، استفاده از عوامل اتصالدهنده عرضی و بهکارگیری نانومواد، برای بهبود خواص این فیلمها در حال اکتشاف هستند. همچنین، فیلمهای کامپوزیتی بر پایه پروتئین با ترکیب پروتئینها با دیگر پلیمرهای زیستی یا مواد مصنوعی بهمنظور دستیابی به عملکرد بهبود یافته تولید شدهاند. پیشرفتها در فناوریهای تولید مانند قالبریزی فیلم، اکستروژن و الکتروریسی، کنترل دقیق ضخامت، مورفولوژی و ویژگیهای ساختاری فیلمهای پروتئینی را امکانپذیر کرده است. این فیلمها نه تنها ویژگیهای نفوذپذیری بسیار خوبی دارند، بلکه زیست تخریبپذیری و تجدیدپذیری نیز از دیگر مزایای آنهاست که با افزایش تقاضا برای تولید بستهبندیهای سازگار با محیطزیست همراستا است. بهبود و تهیه فیلمهای پروتئینی دارای پتانسیل قابل توجهی برای متحول کردن صنعت بستهبندی و کمک به ساخت دنیایی سبزتر و محیط زیستدوستانه تر میباشد. این مقاله به بررسی تحقیقات و پیشرفتهای کنونی در این حوزه میپردازد و منابع مختلف پروتئین، تکنیکهای اصلاح فیلم، روشهای تولید، چالشها و چشماندازهای آینده را مورد بررسی قرار میدهد.