مدل توسعه منابع انسانی سازمانهای ورزشی با توجه به ظرفیتهای متاورس
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکترای مدیریت ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استاد گروه مدیریت ورزشی دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
4 استادیار گروه مدیریت ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22044/shm.2024.14547.2644چکیده
هدف: تحقیق حاضر با هدف ارائه مدل توسعه منابع انسانی سازمانهای ورزشی با توجه به ظرفیتهای متاورس طراحی گردید. روششناسی: تحقیق حاضر از جمله تحقیقات کیفی بود که به صورت میدانی اجرایی گردید. روش کیفی مورد استفاده در تحقیق حاضر از نوع تحلیل محتوای کیفی بود. مشارکتکنندگان در تحقیق حاضر شامل خبرگان آگاه به موضوع تحقیق بودند. مشارکتکنندگان در این پژوهش با استفاده از نمونهگیری هدفمند و با رویکرد انتخاب نمونهگیری همگون و در عین حال با رعایت حداکثر تنوع انتخاب شدند. این مسئله تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. در نهایت تعداد ۱۴ مصاحبه در این خصوص انجام گردید. این افراد شامل خبرگانی بودند که به موضوع پژوهش حاضر اشراف کامل داشتند. ابزار گردآوری اطلاعات در تحقیق حاضر مصاحبه نیمه ساختاریافته بود. یافتهها: نتایج نشان داد که مدل توسعه منابع انسانی سازمانهای ورزشی با توجه به ظرفیتهای متاورس شامل ابعادی از جمله قابلیتهای آموزشی، توسعه شایستگی، تبیین سیاستها، هدایت و نگهداشت منابع انسانی و نظارت و ارزیابی است نتیجهگیری: نتایج نشان داد که عوامل مختلفی از جمله شخصیسازی آموزش، توسعه کمی و کیفی شایستگیها، نهادینهسازی سیاستها، تعالی منابع انسانی و پایش منابع انسانی میتواند روند توسعه منابع انسانی سازمانهای ورزشی با توجه به ظرفیتهای متاورس را تسریع بخشد.