اثر بخشی آموزش فرزند پروری مقابله با کودک آزاری براسترس والدگری و مشکلات رفتاری کودکان مادران دارای سابقه کودک آزاری
نویسندگان
doi
چکیده
مقدمه: این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش فرزند پروری مقابله با کودک آزاری براسترس والدگری و مشکلات رفتاری کودکان در مادران دارای سابقه کودک آزاری در شهر اصفهان انجام شد. روش پژوهش: روش پژوهش نیمه آزمایشی طرح پیشآزمون- پسآزمون- پیگیری با گروه کنترل بود. بدین منظور از بین مراجعین مراکز اورژانس اجتماعی در سال 1401 به روش نمونه گیری در دسترس 30 نفر از مادران دارای سابقه کودکآزاری انتخاب شده و بطور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. آزمودنیهای هر دو گروه پرسشنامههای استرس والدگری و مشکلات رفتاری کودکان را در مراحل پیشآزمون پسآزمون و پیگیری دو ماهه پاسخ دادند. گروه آزمایش 8 جلسه 60 دقیقه ای آموزش فرزند پروری مقابله با کودک آزاری را به صورت دوبار درهفته دریافت نمودند، گروه کنترل در این مدت هیچ نوع آموزشی دریافت نکردند برای تجزیه و تحلیل دادهها از روشهای آماری توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و استنباطی (تحلیل واریانس اندازههای تکراری) استفاده شد. یافته ها: نتایج تحلیل واریانس اندازههای تکراری نشان داد که آموزش فرزند پروری مقابله با کودک آزاری باعث کاهش استرس والدگری و مشکلات رفتاری کودکان در مادران دارای سابقه کودکآزاری میشود (05/0>›P). نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل میتوان گفت یکی از روشهای موثر برای کاهش استرس والدگری و مشکلات رفتاری کودکان در مادران دارای سابقه کودکآزاری میتواند آموزش مقابله با کودک آزاری باشد.