مدل یابی چاقی کودکان بر اساس نقش واسطه ای پرخوری هیجانی کودک در رابطه بین سبک دلبستگی مادر با شاخص توده بدنی کودک
نویسندگان
doi
چکیده
چکیده مقدمه: افزایـش سـریع شـیوع چاقـی کـه یـک مشـکل چنـد علیتـی اسـت در بیسـت سـال گذشـته عـلاوه بـر آنکـه ناشـی از عوامـل ژنتیکـی اسـت، بـه عوامـل محیطـی فرهنگـی، ازجمله محیـط خانـواده، غـذا خـوردن و فعالیـت نسـبت دادهشده اسـت. این پژوهش باهدف پیشبینی شاخص توده بدنی کودکان بر اساس سبکدل بستگی مادر، با در نظر گرفتن نقش میانجی پرخوری هیجانی در کودکان انجام گرفت. روش پژوهش: روش تحقیق کاربردی و از نوع همبستگی بود که با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری انجام گرفت. تعداد ۲۸۰ کودک ۷-۱۲ ساله (شامل ۱۴۴ پسر و ۱۳۶ دختر) به همراه مادرانشان با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند، بر اساس ارجاع متخصصان تغذیه برای شرکت در پژوهش انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل شاخص توده بدنی، پرسشنامه سبکهای دلبستگی هازن و شیور و مقیاس خوردن هیجانی است. یافتهها: مدل موردبررسی از برازش مطلوب برخوردار بود و نتایج نشان داد سبکهای دلبستگی ایمن، اجتنابی و اضطرابی مادر هم بهصورت مستقیم و هم غیرمستقیم با میانجیگری پرخوری هیجانی کودک شاخص توده بدنی را در کودک پیشبینی میکنند. نتیجهگیری: این پژوهش نقش محیط اولیه کودک بهخصوص مادر را در توسعه چاقی دوران کودکی برجسته میسازد.