پیش بینی تجربه هیجانی نسبت به همسر بر اساس کارکرد تأملی، ابرازگری هیجانی ، خودآگاهی هیجانی، توجه‌طلبی و وابستگی به اینستاگرام در بین متأهلین شهر اصفهان

نویسندگان
doi
چکیده

چکیده مقدمه : عوامل مختلف در دوام و بقای خانواده موثرند از جمله تجربه­ ی هیجانی زوجین نسبت به یکدیگر است و توجه به آن می­تواند بستر بهبود ساختارهای خانوادگی را فراهم نماید. پژوهش حاضر به دنبال پاسخگویی به این سئوال بود که آیا متغیرهای کارکرد تأملی، ابرازگری هیجانی، خود­آگاهی هیجانی، توجه­ طلبی و وابستگی به اینستاگرام می­توانند تجربه هیجانی نسبت به همسر را در بین متأهلین شهر اصفهان پیش بینی کنند؟ روش پژوهش: روش پژوهش حاضر توصیفی و همبستگی بود. جامعه مورد مطالعه در این پژوهش کلیه متأهلین شهر اصفهان بودند. نمونه با حجم 250 نفر به روش در دسترس انتخاب شد و سپس پرسشنامه­ها بین افراد توزیع گردید. ابزارهای پژوهش عبارت بودند از پرسشنامه تجربه هیجانی نسبت به همسر یوسفی، غفرالهی، گلپرور، کیانی پرسشنامه کارکرد تأملی فوناگی و بتمن، پرسشنامه ابرازگری هیجانی کینگ و امونز، زیر مقیاس خودآگاهی هیجانی از پرسشنامه هوش هیجانی بار-آن پرسشنامه محقق ساخته توجه­طلبی و پرسشنامه اعتیاد به اینترنت یانگ. داده­های گردآوری شده به کمک آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی ( همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام ) تجزیه و تحلیل شدند. یافته­ ها: نتایج این پژوهش نشان داد از بین متغیرهای پیش­بین ابرازگری هیجانی مثبت و وابستگی به اینستاگرام قدرت پیش­بینی تجربه هیجانی مثبت نسبت به همسر و متغیرهای توجه­ طلبی، ابرازگری هیجانی مثبت و عامل قطعیت از متغیر کارکرد تأملی قدرت پیش­بینی تجربه هیجانی منفی نسبت به همسر را داشتند. نتیجه گیری: بنا بر یافته­های پژوهش برای بهبود تجارب مثبت هیجانی نسبت به همسر باید وابستگی به اینستاگرام و ابرازگری هیجانی مثبت در بین زنان افزایش و برای کاهش تجارب هیجانی منفی نسبت به همسر باید توجه طلبی کاهش یابد و ابرازگری هیجانی مثبت و قطعیت افزایش یابد.