پیش بینی تجربه هیجانی نسبت به همسر بر اساس کارکرد تأملی، ابرازگری هیجانی ، خودآگاهی هیجانی، توجهطلبی و وابستگی به اینستاگرام در بین متأهلین شهر اصفهان
نویسندگان
doi
چکیده
چکیده مقدمه : عوامل مختلف در دوام و بقای خانواده موثرند از جمله تجربه ی هیجانی زوجین نسبت به یکدیگر است و توجه به آن میتواند بستر بهبود ساختارهای خانوادگی را فراهم نماید. پژوهش حاضر به دنبال پاسخگویی به این سئوال بود که آیا متغیرهای کارکرد تأملی، ابرازگری هیجانی، خودآگاهی هیجانی، توجه طلبی و وابستگی به اینستاگرام میتوانند تجربه هیجانی نسبت به همسر را در بین متأهلین شهر اصفهان پیش بینی کنند؟ روش پژوهش: روش پژوهش حاضر توصیفی و همبستگی بود. جامعه مورد مطالعه در این پژوهش کلیه متأهلین شهر اصفهان بودند. نمونه با حجم 250 نفر به روش در دسترس انتخاب شد و سپس پرسشنامهها بین افراد توزیع گردید. ابزارهای پژوهش عبارت بودند از پرسشنامه تجربه هیجانی نسبت به همسر یوسفی، غفرالهی، گلپرور، کیانی پرسشنامه کارکرد تأملی فوناگی و بتمن، پرسشنامه ابرازگری هیجانی کینگ و امونز، زیر مقیاس خودآگاهی هیجانی از پرسشنامه هوش هیجانی بار-آن پرسشنامه محقق ساخته توجهطلبی و پرسشنامه اعتیاد به اینترنت یانگ. دادههای گردآوری شده به کمک آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی ( همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام ) تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج این پژوهش نشان داد از بین متغیرهای پیشبین ابرازگری هیجانی مثبت و وابستگی به اینستاگرام قدرت پیشبینی تجربه هیجانی مثبت نسبت به همسر و متغیرهای توجه طلبی، ابرازگری هیجانی مثبت و عامل قطعیت از متغیر کارکرد تأملی قدرت پیشبینی تجربه هیجانی منفی نسبت به همسر را داشتند. نتیجه گیری: بنا بر یافتههای پژوهش برای بهبود تجارب مثبت هیجانی نسبت به همسر باید وابستگی به اینستاگرام و ابرازگری هیجانی مثبت در بین زنان افزایش و برای کاهش تجارب هیجانی منفی نسبت به همسر باید توجه طلبی کاهش یابد و ابرازگری هیجانی مثبت و قطعیت افزایش یابد.