فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: این پژوهش با هدف طراحی مدل توسعه برند منابع انسانی در سازمان­های ورزشی (مطالعه موردی: مدیران ادارات ورزش و جوانان استان تهران) انجام شد. روش ­شناسی: پژوهش با توجه به نحوه جمع­آوری داده­ها آمیخته از نوع اکتشافی متوالی بود. جامعه آماری پژوهش در بخش کیفی شامل 20 نفر از خبرگان دانشگاهی و مدیران ارشد و معاونان ورزشی ادارات ورزش و جوانان استان تهران بودند. نمونه­گیری به روش غیراحتمالی و به شیوه گلوله برفی انجام شد. در بخش کمی، جامعه آماری شامل مدیران میانی، کارکنان ادارات ورزش و جوانان استان تهران و روسای هیات­های ورزشی استان تهران بوند. بر اساس جدول مورگان و کرجسی 270 نفر از آن­ها به روشی طبقه­­ای تصادفی انتخاب شدند. ابزار تحقیق، در بخش کیفی مصاحبه نیمه­ساختاریافته و در بخش کمی، پرسشنامه محقق­ساخته بود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه توسط اساتید دانشگاهی مسلط به موضوع پژوهش تأیید شد. پایایی پرسشنامه­ از طریق ضریب آلفای کرونباخ محاسبه و میزان پایای پرسشنامه (883/0=α) گزارش شد. در نهایت از مدل معادلات ساختاری به منظور طراحی مدل توسعه برند منابع انسانی در سازمان­های ورزشی استفاده شد.  یافته­ ها: تحلیل داده­ها، منجر به شناسایی 128 کد اولیه، 15 مقوله فرعی و 4 مقوله اصلی شدند. نتایج نشان داد با در نظرگرفتن عوامل توسعه برند منابع انسانی در چهار سطح کلان، سطح خرد، سطح فردی و سطح سازمانی می­توان مدل توسعه برند منابع انسانی در سازمان­های ورزشی را تدوین کرد. نتیجه­ گیری: بر اساس نتایج پژوهش ضروری است، سـازمان­های ورزشی به منظور توانمندسازی منابع انسانی به عوامل شکل­دهی برند شخصی مدیران ورزشی که شامل مهارت فنی، مهارت انسانی، شایستگی ارتباطات اجتماعی، ارزیابی عملکرد منابع انسانی، مهارت ادراکی و ارتباطی، آموزش و توسعه منابع انسانی، مهارت روانی، رضایت و تعهد منابع انسانی، رهبری سازمانی، عدالت سازمانی، فرهنگ سازمانی، برندسازی داخلی، شایستگی­های تخصصی و شایستگی­های فردی توجه ویژه نمایند. یافته­های این پژوهش نشان می­دهد، مدل توسعه برند منابع انسانی در سازمان­های ورزشی می­تواند به بهبود شایسته­سالاری مدیران ورزشی، ارتقاء عملکرد مدیران و کسب مزیت رقابتی سازمان­های ورزشی منجرشود.