نقش واسطهای بهزیستی روانی در رابطه بین مسئولیتپذیری و سازگاری در نوجوانان تکوالد
نویسندگان
doi
چکیده
چکیده مقدمه: نوجوانی از دوره¬های ویژه انتقال است که با تغییرات گسترده جسمانی، روانی و اجتماعی همراه است. نوجوان بهتدریج رشد می¬کند، نیازهایش نسبت به دوران کودکی متفاوت می¬شود، استقلال بیشری را خواهان می¬شود و در جستجوی ارزش¬ها و خودپنداره¬ی جدید است که منجر به تغییر روابط در خانواده¬ها می¬شود. با توجه به اهمیت دوره نوجوانی، این پژوهش با هدف بررسی نقش واسطه¬ای بهزیستی روانی در رابطه بین مسئولیت¬پذیری و سازگاری در نوجوانان تک¬والد شهر تهران انجام شد. روش پژوهش: این پژوهش از نظر هرف کاربردی و روش انجام آن توصیفی همبستگی مبتنی بر معادلات ساختاری بود. جامعه آماری را نوجوانان تک¬والد 12 تا 15 سال مشغول به تحصیل در دوره اول متوسطه شهر تهران که تنها با یکی از والدین خود (پدر یا مادر) زندگی می¬کردند، تشکیل می¬دادند و تعداد 342 نفر از طریق نمونه¬گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه مسئولیتپذیری کردلو، سازگاری دانش¬آموزان دبیرستانی و بهزیستی روانشناختی ریف بود. تجزیه¬وتحلیل داده¬ها ازطریق مدل¬یابی¬ساختاری با استفاده از نرم¬افزار Amos انجام پذیرفت. یافتهها: یافتهها نشان¬داد که بین مسئولیت¬پذیری و سازگاری در هر گروه تک¬والد¬مادر و تکوالد¬پدر، رابطه منفی معنادار وجود دارد. همچنین متغیر میانجی بهزیستی روانی در گروه تک¬والد¬مادر با متغیرهای مسئولیت¬پذیری و سازگاری رابطه معناداری ندارد و در گروه تکوالدپدر نیز بهزیستی با مسئولیت¬پذیری رابطه مثبت و معنادار و با سازگاری رابطه معناداری ندارد. نتیجهگیری: نوجوانان نیاز به حضور دائمی هر دو والد خود دارند تا با قبول مسئولیت پرورش و رشد او و مشارکت فعالانه هر دو والد با یکدیگر در این امر، شرایط پرورش آن¬ها را به¬خوبی فراهم کنند.