اثربخشی معنادرمانی گروهی بر تابآوری، کیفیت زندگی و امید به زندگی زنان با سابقه تنفروشی
نویسندگان
doi
10.82205/fhj.2025/1186778چکیده
مقدمه: با توجه به اینکه معنادرمانی گروهی برای بهبود آسیبها و مشکلات زنان با سابقه تنفروش می تواند موثر باشد، هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی معنادرمانی گروهی بر تابآوری، کیفیت زندگی و امید به زندگی در زنان با سابقه تنفروشی بود. روش پژوهش: روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون با گروه کنترل همراه با مرحله پیگیری 2 ماهه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر زنان با سابقه تنفروشی مراجعه کننده به یکی مراکز مشاوره و خدمات روانشناختی شهر تهران در سال زمستان سال 1402 بود. در مرحله اول تعداد 34 نفر به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و سپس آنها تصادفا در یک گروه آزمایش (17 نفر) و یک گروه کنترل (17 نفر) جایگزین شدند. سپس زنان گروه آزمایش تحت 8 جلسه 90 دقیقهای معنادرمانی گروهی قرار گرفت؛ اما گروه کنترل هیچگونه مداخلهای دریافت نکرد و در لیست انتظار باقی ماند. از مقیاس تابآوری کانر و دیویدسون، پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی و مقیاس امید به زندگی اشنایدر و همکاران به منظور گردآوری اطلاعات استفاده شد. تحلیل دادهها از طریق نرمافزار SPSS نسخه 28 با استفاده از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر انجام شد. یافتهها: نتایج نشان داد که معنادرمانی گروهی تاثیر معناداری بر افزایش تابآوری، کیفیت زندگی و امید به زندگی زنان با سابقه تنفروشی داشته است و این تاثیر در مرحله پیگیری پایدار بود(05/0>P). نتیجهگیری: بر اساس یافتههای حاضر میتوان نتیجه گرفت که معنادرمانی گروهی، تابآوری، کیفیت زندگی و امید به زندگی زنان با سابقه تنفروشی را افزایش میدهد، از اینرو این درمان میتواند در بهبود مشکلات شخصیتی، شناختی و هیجانی زنان با سابقه تنفروشی به کار گرفته شود.