اثربخشی آموزش شناختی جبرانی بر تمرکز و مهارت خودتنظیمی دانش¬آموزان دارای بیش فعالی و نقص توجه

نویسندگان
doi
چکیده

چکيده مقدمه: بیش فعالی، نوعی اختلال رفتاری رشدی است که باعث بروز واکنش‌های تکانشی، اختلال در یادگیری و فعالیت‌های فیزیکی بیش از اندازه شده و با برخی رفتارهای غیرعادی همراه است که منجر به تمرکز و مهارت خودتنظیمی مخرب می‌گردد لذا این مطالعه با هدف بررسی اثر بخشی آموزش شناختی جبرانی بر تمرکز و خودتنظیمی دانش آموزان دارای اختلال نقص توجه و بیش فعالی صورت گرفته است. روش پژوهش: روش پژوهش آزمایشی و با بهره گیری از طرح پیش آزمون -پس آزمون با گروه کنترل انجام شده است. جامعه پژوهش حاضر، کلیه دانش¬آموزان پسر دارای نشانگان بیش فعالی منطقه چهار کرج در سال تحصیلی 97-98 بوده اند. نمونه گیری به صورت تصادفی ساده انجام شد و شامل 30 دانش آموز بیش فعال مدرسه قلم 1و 2 بوده است که به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. برای گردآوری داده¬ها از خرده مقیاس های آزمون حافظه وکسلر، مقیاس درجه بندی مشکلات رفتاری کانرز معلم ساخته، آزمون تمرکز d2 و خودتنطیمی بوفارد استفاده شده است، گروه آزمایش به مدت 8 جلسه تحت برنامه آموزش شناختی جبرانی قرار گرفت و فرضیۀ پژوهش نیز از طریق آزمون تحلیل کواریانس چند¬متغیری و تک متغیری محاسبه شد. یافته¬ها: نتایح نشان داد که آموزش شناختی جبرانی بر بهبود تمرکز و مهارت خودتنظیمی دانش¬آموزان دارای اختلال نقص توجه و بیش فعالی موثر بوده است(05/0> p). نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج به دست آمده استفاده از آموزش شناختی جبرانی برای بهبود تمرکز و مهارت خودتنظیمی توصیه می¬گردد