مقایسه اثربخشی معنادرمانی و ذهن آگاهی مبتنی بر شناخت درمانی بر سرمایه¬های روانشناختی نوجوانان افسرده

نویسندگان
doi
10.82205/fhj.2024/1194685
چکیده

مقدمه: ارتقای سلامت روان در نوجوانان و تعیین برنامه¬ریزی برای ارتقای سلامت این گروه در معرض خطر از اهمیت ویژه¬ای برخوردار است. بنابراین هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی معنادرمانی و ذهن¬آگاهی مبتنی بر شناخت¬درمانی بر سرمایه¬های روانشناختی نوجوانان افسرده بود. روش پژوهش: این پژوهش به روش نیمه¬آزمایشی پیش¬آزمون-پس¬آزمون-پیگیری با دو گروه آزمایش و یک گروه گواه انجام شد. جامعه آماری در این پژوهش را کلیه دانش¬آموزان دختر افسرده در مقطع متوسطه دوم شهر اصفهان تشکیل دادند که از بین آن¬ها، 45 نفر بر اساس ملاک¬های ورود و به صورت هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی به سه گروه (15 نفر گروه آزمایش ذهن¬آگاهی، 15 نفر گروه آزمایش معنادرمانی و 15 نفر گروه گواه) تقسیم شدند. پس از تکمیل پرسشنامه‌ها توسط همه نوجوانان شرکت کننده در پژوهش، گروه آزمایش اول تحت درمان ذهن¬آگاهی مبتنی شناخت درمانی کابات زین در 8 جلسه 90 دقیقه¬ای به صورت گروهی قرار گرفتند و در این مدت گروه آزمایش دوم نیز در 8 جلسه 90 دقیقه¬ای آموزش معنادرمانی فرانکل شرکت کردند. ابزار جمع¬آوری اطلاعات در این پژوهش پرسشنامه¬های افسردگی بک و سرمایه¬های روانشناختی لوتانز بود. بعد از پایان جلسات مداخلات گروه¬های آزمایش، دوباره پرسشنامه¬ها توسط همه نوجوانان تکمیل شد و در فاصله 2 ماه بعد نیز آزمون پیگیری به عمل آمد. یافته¬ها: نتایج تحلیل واریانس اندازه¬گیری مکرر نشان داد که هر دو روش ذهن¬آگاهی و معنادرمانی بر سرمایه¬های روانشناختی نوجوانان افسرده اثربخش بودند (05/0P<). همچنین یافته¬ها حاکی اثربخشی یکسان دو روش درمانی بر سرمایه¬های روانشناختی نوجوانان بود (05/0P<). نتیجه¬گیری: به منظور افزایش سرمایه¬های روانشناختی نوجوانان افسرده، نهادهاي مسئول و مرتبط با دانش¬آموزان و مراکز روانشناختی، باید گسترش آگاهی و آموزش مهارت¬های معنادرمانی و ذهن¬آگاهی را سرلوحه برنامه¬های خود در کار با نوجوانان افسرده قرار دهند.