رابطه هوش عاطفی با سلامت روان و سازگاری تحصیلی دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهر بجنورد
نویسندگان
doi
10.82205/fhj.2024/1209694چکیده
چکیده مقدمه: از جمله چالشهایی که دانش آموزان هنگام ورود به محیط آموزشی پیش روي دارند، تفکرات آنها در ارتباط با توانایی کنار آمدن با استلزاماتی است که بر سازگاري¬شان تأثیر گذار میباشد؛ این پژوهش با هدف تعیین رابطهي هوش عاطفی با سلامت روانی و سازگاري تحصیلی در دانش آموزان پسر پایه هفتم متوسطه شهر بجنورد صورت گرفت. روش پژوهش: روش تحقیق توصیفی-همبستگی بود. جامعهي آماري شامل تمام دانش آموزان پسر مقطع اول متوسطه شهر بجنورد بود. نمونه آماري شامل 224 نفر از این دانش آموزان بود که با استفاده از روش نمونه گیري خوشه ای انتخاب شدند. جهت اندازه گیري متغیر ها از سیاهه خود- گزارشی هوش عاطفی کرون، پرسشنامه سلامت روانی گلدنبرگ و هیلر و پرسشنامه سازگاري تحصیلی دانش آموزان سینها و سینگ استفاده شد. براي تحلیل داده ها نیز از همبستگی پیرسون، رگرسیون و همبستگی کانونی در نرم افزار SPSS استفاده شد. یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد که بین هوش عاطفی با سازگاري تحصیلی و سلامت روانی دانش آموزان رابطه ساده و چندگانه معناداري وجود دارد. همچنین، نتایج تحلیل نیز نشان داد که مؤلفههاي هوش عاطفی با سازگاري تحصیلی و سلامت روانی دانش آموزان همبستگی متعارف معنا داري دارند. نتیجهگیری: این پژوهش نشان داد که عاطفی نقش مهمی در بهبود بهبود سازگاری تحصیلی و سلامت روانی دانشآموزان پسر پایه هفتم متوسطه دارد. تقویتکنندههای هوش عاطفی میتواند بهعنوان راهکاری برای ارتقای سازگاری تحصیلی و سلامت روانی در محیطهای آموزشی مورد توجه مؤسسه قرار گیرد.