تأثیر عشق به ورزش بر وفاداری هواداران ورزشی با نقش میانجی تجارب هیجانی
نویسندگان
1 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران
2 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران
3 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران
doi
10.22044/shm.2024.13910.2601چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف تأثیر عشق به ورزش بر وفاداری هواداران ورزشی با نقش میانجی تجارب هیجانی انجام شد. روششناسی: روش پژوهش با توجه به ماهیت از نوع توصیفی ـ همبستگی و به لحاظ زمانی مقطعی بود. جامعۀ آماری شامل هواداران تیمهای ورزشی والیبال، بسکتبال، سوارکاری و فوتبال استان گلستان بودند که با برآورد حداقل 2 و حداکثر10 برابر تعداد سؤالات، 285 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار جمعآوری دادهها پرسشنامههای استاندارد عشق به ورزش بانگ و همکاران (2008)، وفاداری هواداران ابوالحسنی (2015) و تجارب هیجانی پرایاگ و همکاران (2013) بود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامهها با نظرات 10 نفر از اساتید مدیریت ورزشی و روایی سازه با استفاده از شاخصهای برازش مدل ارزیابی و تأیید گردید. همچنین برای محاسبۀ پایایی از روش آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی استفاده گردید. تجزیه و تحلیل دادهها به روش مدلسازی معادلات ساختاری در نرم افزار پیالاس انجام شد. یافتهها: نتایج نشان داد که عشق به ورزش بر وفاداری هواداران ورزشی و تجارب هیجانی تأثیر مثبت و معناداری دارد. علاوه بر این، تجارب هیجانی بر وفاداری هواداران ورزشی تأثیر مثبت و معناداری داشت؛ همچنین نتایج نشان داد که تجارب هیجانی در رابطۀ عشق به ورزش با وفاداری هواداران ورزشی نقش میانجی ایفا مینماید. نتیجهگیری: بر اساس نتایج حاصل از پژوهش میتوان گفت با افزایش تجارب مثبت هیجانی و افزایش عشق به ورزش در افراد میتوان وفاداری آنها به تیمهای ورزشی را بهبود بخشید.