بررسی تأثیر نوع آنزیم پروتئازی و زمان هیدرولیز بر ویژگیهای آنتیاکسیدانی پروتئین هیدرولیز شده کنجاله بذر کتان (Linum usitatissimum)
نویسندگان
1 گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، واحد آزادشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، آزادشهر، ایران
2 گروه کشاورزی و دامپروری، واحد آزاد شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، آزادشهر، ایران
3 مرکز تحقیقات صنایع غذایی شرق گلستان، واحد آزاد شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، آزادشهر، ایران
doi
10.22067/ifstrj.2024.86726.1314چکیده
در این پژوهش بررسی تأثیر نوع آنزیم پروتئازی (پپسین و پانکراتین) و زمان هیدرولیز (200-40 دقیقه) بر درجه هیدرولیز و ویژگیهای آنتیاکسیدانی (فعالیت مهار رادیکال DPPH، قدرت شلاتهکنندگی آهن، قدرت احیاءکنندگی یون آهن و فعالیت آنتیاکسیدانی کل) پروتئین هیدرولیز شده کنجاله بذر کتان انجام شد. نتایج نشان داد که افزایش زمان هیدرولیز باعث افزایش درجهی هیدرولیز شد و نمونههای حاصل از پانکراتین نسبت به پپسین دارای درجهی هیدرولیز بالاتری بودند. بیشترین میزان فعالیت شلاتهکنندگی Fe2+ (45/0 ± 71/53 درصد) و احیاءکنندگی Fe3+ (02/0 ± 32/1، جذب در 700 نانومتر) توسط پانکراتین و پس از 200 دقیقه هیدرولیز حاصل شد. نمونههای حاصل از پانکراتین نسبت به پپسین توانایی بیشتری در مهار رادیکال آزاد DPPH داشتند و فعالیت آنها با افزایش زمان تا 160 دقیقه افزایش یافت. بیشترین ظرفیت آنتیاکسیدانی کل (08/0 ± 36/1 جذب در 695 نانومتر) در بین نمونهها پس از 160 دقیقه هیدرولیز با پانکراتین بهدست آمد. قابلیت آنتیاکسیدانی پروتئین هیدرولیز شده بذر کتان در مهار رادیکال DPPH، شلاتهکنندگی یون آهن و آنتیاکسیدانی کل از قابلیت آنتیاکسیدانی ویتامین ث در غلظت (mg/ml) 50، کمتر بود اما از خاصیت احیاءکنندگی یون آهن بیشتری نسبت به ویتامین ث برخوردار بود. بنابراین میتوان نتیجه گرفت که پانکراتین در مقایسه با پپسین توانایی بیشتری در تولید پروتئین هیدرولیز شده بذر کتان با خاصیت آنتیاکسیدانی قابل توجه داشت. با توجه به نتایج پروتئینهای هیدرولیز شده بذر کتان با استفاده از آنزیم پانکراتین و زمان هیدرولیز 160 دقیقه، قابلیت استفاده در فرمولاسیون مواد غذایی برای تولید محصولات فراسودمند را دارند.