مدل‌سازی نقش فرهنگ سازمانی و انگیزۀ خودتعیینی بر اخلاق ورزشی ورزشکاران نخبۀ ایران (مطالعۀ موردی: لیگ یک فوتبال ایران)

نویسندگان

1 گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

4 گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/jsm.2019.237637.1889
چکیده

مقدمه: هدف پژوهش حاضر مدلسازی نقش فرهنگ سازمانی و انگیزۀ خودتعیینی بر اخلاق ورزشی ورزشکاران نخبۀ ایران بود.روش پژوهش: روش تحقیق، پیمایشی و از لحاظ هدف کاربردی بود. جامعۀ آماری پژوهش تمام فوتبالیست‌های لیگ آزادگان کشور (432 بازیکن)، فصل 1395-1396بودند. نمونۀ آماری 223 بازیکن به‌صورت تصادفی ساده انتخاب شد. برای جمع‌آوری اطلاعات از پرسشنامه‌های فرهنگ سازمانی، انگیزۀ ورزشی و اخلاق ورزشی استفاده شد که روایی آنها توسط ده تن از استادان و پایایی آن به‌وسیلۀ آلفای ‌کرونباخ به‌ترتیب برابر با 94/0، 79/0و 88/0 به‌دست آمد. برای تحلیل داده‌ها از روش معادلات ساختاری به‌منظور روابط علّی بین متغیرهای مشاهده‌شده استفاده شد.یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد بین فرهنگ سازمانی و اخلاق ورزشی ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین بین انگیزۀ خودتعیینی و اخلاق ورزشی، ارتباط مثبت و معناداری مشاهده شد. نتایج آزمون تحلیل مسیر تأییدی حاکی از برازش ارتباط بین فرهنگ سازمانی و انگیزۀ خودتعیینی با اخلاق ورزشی بود. تمامی بارهای عاملی بین مؤلفه‌ها و عوامل در سطح معقولی (بیشتر از 4/0) قرار داشت و مدل از برازش مناسبی برخوردار بود و مدل مفهومی تحقیق تأیید شد.نتیجه‌گیری: در نتیجه بر اساس یافته‌ها، اخلاق ورزشی بیشتر از طریق ادراک ارزشمندی و تأثیرپذیری مستقیم بازیکنان از تعاملات موجود در فوتبال و اطرافیان متأثر می‌شود که متولیان فوتبال کشور باید در شناسایی کدهای اخلاق ورزشی، نوع فرهنگ سازمانی و عوامل مؤثر در انگیختگی بازیکنان فوتبال تلاش کنند.