تحلیل مفهوم صدور و ولادت و لوازم آنها در اسفار اربعه و بیانیۀ شورای نیقیه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته فلسفه، دانشگاه شیراز
2 استادیار گروه فلسفه و کلام اسلامی دانشگاه شیراز
doi
10.22067/epk.2023.77558.1148چکیده
کتاب اسفار اربعه و بیانیۀ شورای نیقیه از مهمترین آثار فلسفه اسلامی و جهان مسیحیت است. در این دو منبع، به ویژه اسفار، مفاهیم صدور و ولادت فراوان تکرار شده است، که با بررسی این دو مفهوم نتایج زیر به دست میآید: نخست، با تحلیل این دو مفهوم به لوازم مشترکی همچون خروج چیزی از چیزی، ازلیت، سنخیت بین والد و مولود یا مصدر و صادر و ضرورت وجود وسائط در قوس نزول میرسیم؛ دوم، لوازم به دست آمده از تحلیل دو مفهوم یاد شده، در دو منبع پذیرفته شدهاند؛ سوم، در این منابع صدور و ولادت به جای یکدیگر به کار برده میشوند؛ چهارم، فلسفۀ افلوطین که صدور، انبجاس و جوشش در آن محوریت دارد، بر این دو منبع اثرگذار بوده است. البته در دو نگاه برای دوری جستن از معنای مادیانگاری خداوند توجیهاتی را ذکر کردهاند که در نهایت، نزدیکی دو مفهوم یاد شده در دو منبع را نشان میدهد.