فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تغییر ساختار کاربری فضایی شهرها موجب تشدید مسائل اجتماعی ازجمله کاهش سازگاری اجتماعی در میان ساکنان مجتمع‌‌های مسکونی شهری شده‌‌است. به‌‌همین‌‌منظور در پژوهش حاضر، رابطۀ سرمایۀ فرهنگی با سازگاری اجتماعی در بین ساکنان مجتمع‌‌های مسکونی مناطق شهر اصفهان در سال 1398 ‌‌‌‌با ترکیبی از نظریه‌‌های جامعه‌‌شناختی و روان‌‌شناختی مورد مطالعه قرار‌‌ گرفت. پژوهش حاضر به روش پیمایشی و مصاحبۀ مشارکتی انجام شد و داده‌‌ها با ابزار پرسشنامه با پایایی و روایی مناسب، به شیوۀ نمونه‌‌گیری خوشه‌‌ای و تصادفی طبقه‌‌ای چندمرحله‌‌ای جمع‌‌آوری شد. جامعۀ آماری این پژوهش شامل کلیۀ افراد و خانوارهای ساکن مجتمع‌‌های مسکونی شهر اصفهان می‌‌شود که حدود 1155800 نفر ‌‌هستند و تعداد 385 نفر از ساکنان، مطابق‌‌با فرمول کوکران به‌‌عنوان نمونه انتخاب شدند. برای تحلیل داده‌‌ها از تحلیل عاملی، تحلیل مسیر و مدل معادلۀ ساختاری و همچنین آزمون آنوا به کمک نرم‌‌‌‌افزار SPSS وAMOS  استفاده شد. براساس نتایج تحقیق، بین سرمایۀ فرهنگی و سازگاری اجتماعی ساکنان، رابطۀ معکوس و معناداری وجود دارد. بین میزان تحصیلات و سازگاری اجتماعی تفاوت معناداری وجود دارد. ‌‌‌‌کمترین میزان سازگاری اجتماعی در مقطع فوق‌‌لیسانس و بالاتر و بیشترین میزان سازگاری اجتماعی در مقطع سیکل و راهنمایی است. همچنین یافته‌‌‌‌های پژوهش نشان داد که بین طول‌‌مدت سکونت و وضعیت اشتغال با سازگاری اجتماعی تفاوت معناداری وجود ندارد.