تدوین الگوی عوامل موثر مشارکت افراد در ورزش همگانی

نویسندگان

1 دانشیار مدیریت ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 استادیار دانشگاه تهران دانشگاه بین المللی کیش

3 دانشجوی دکتریتخصصی مدیریت ورزشی، پردیس بین المللی کیش دانشگاه تهران

4 استاد تمام مدیریت ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.22044/shm.2023.12399.2503
چکیده

هدف: هدف کلی تحقیق تدوین الگوی عوامل مؤثر بر مشارکت افراد در ورزش همگانی بود.روش‌شناسی: روش پژوهش حاضر آمیخته بود. جامعه آماری در بخش کیفی شامل، کلیه معاونان و مدیران کل وزارت ورزش و جوانان، رئیسو نواب رئیس فدراسیون‌های ورزشی، اساتید دانشگاه‌ها، مدیران کل،‌ معاونان و نیز کارشناسان خبره ورزش ادارات ورزش و جوانان استان‌ها و در بخش کمی شامل کلیه مدیران و کارشناسان معاونت همگانی وزارت ورزش و جوانان، کارشناسان و مدیران فدراسیون‌های ورزشی و ورزش‌‌های همگانی و کارشناسان کمیته‌‌های همگانی بود. در بخش کیفی نمونه‌گیری با روش گلوله‌برفی (به علت گسترده بودن خبرگان) تا دستیابی به اشباع نظری انجام شد و در بخش کمی نیز حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران به دست آمد. ابزار اندازه‌گیری در بخش کیفی مصاحبه و در بخش کمی، پرسشنامه بود. در بخش آمار استنباطی به‌منظور شناسایی و تبیین عوامل مؤثر و طراحی الگوی کیفی از نظریه داده‌بنیاد با رویکرد گلیزری و نیز به‌منظور طراحی الگوی ساختاری ـ تفسیری از ماتریس خودتعاملی و تحلیل میک‌مک استفاده شد.یافته‌ها: نتایج تحقیق نشان داد، نگرش عاطفی و هنجارهای فردی از عوامل نفوذی مشارکت افراد در ورزش همگانی مبتنی بر نظریه رفتار برنامه‌ریزی‌شده بوده و با تأثیرگذاری بر کنترل درونی درک شده و کنترل بیرونی درک شده منجر به رفتار فردی و گروهی می‌شود.نتیجه‌گیری: پیشنهاد می‌شود تصمیم‌گیرندگان حوزه‌ توسعه‌ ورزش همگانی ضمن بهره‌گیری از مشاوره روان‌شناسان اجتماعی، راهکارهای تحریک و استفاده از نگرش عاطفی و هنجارهای فردی را بررسی نموده و از مدل به‌دست‌آمده در راستای افزایش مشارکت مردم در برنامه‌های ورزشی استفاده نمایند.