بازآفرینی پایدار شهری بر پایۀ سناریونگاری (مورد شناسی: منطقۀ 14 شهرداری اصفهان)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

2 دانشیار جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

3 دانشیار جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

4 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

doi
10.22111/gaij.2020.5330
چکیده

بازآفرینی شهری، عبارت است از دید جامع و یکپارچه و مجموعه اقداماتی که به حل مسائل شهری بینجامد؛ به‌طوری‌که بهبود دائمی در شرایط اقتصادی، کالبدی، اجتماعی و زیست‌محیطی، بافت دستخوش تغییر را به‌وجود آورد. این پژوهش به‌دنبال آن است تا با استفاده از بازآفرینی پایدار شهری، سناریوهای پیشِ‌روی منطقۀ 14 شهرداری اصفهان را مورد بررسی قرار دهد. پژوهش به‌لحاظ هدف، کاربردی و از‌نظر ماهیت، توصیفی-تحلیلی است. اطلاعات موردِنیاز پژوهش ازطریق مطالعات میدانی و اسنادی گردآوری شده‌است. برای تجزیه‌و‌تحلیل متغیرها، از روش تحلیل اثرات متقاطع و نرم‌افزار سناریو ویزارد استفاده شد. به‌منظور دستیابی به نتایج پژوهش، برای هرکدام از 9 عامل کلیدی مؤثر بر آیندۀ بافت ناکارآمد پژوهش، عدم‌قطعیت‌هایی تعیین شد که با تشکیل ماتریس اثرات متقابل 27×27، در مجموع 5 سناریوی قوی، 13 سناریوی باورکردنی و 911 سناریوی ضعیف به‌دست آمد. نتایج در این پژوهش نشان می‌دهد که 5 سناریو با احتمال وقوع بسیار بالا در شرایط پیشِ‌روی آیندۀ بافت ناکارآمد منطقۀ 14 است که از میان آن‌ها دو سناریو شرایط مطلوب و امیدوارکننده و سه سناریو شرایط بحرانی را نشان می‌دهد.