تجدید نظر در خصوص روابط بین آسیبپذیری، تابآوری و سازگاری
نویسندگان
1 گروه اقتصاد، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکتری اقتصاد پولی، دانشکده علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهراء، تهران ، ایران.
doi
10.22096/esp.2021.123138.1321چکیده
آسیبپذیری، تابآوری و سازگاری اساساً مفاهیمی مرتبط به هم و پیچیده در بین جوامع تحقیقاتی مانند مخاطرات طبیعی، تغییرات زیستمحیطی، پزشکی، مهندسی، مدیریت، علوم اجتماعی، اقتصاد و... هستند، اما ازآنجاکه شامل طیف گستردهای از موضوعات فوق می باشند، نباید تعجببرانگیز باشد که تعاریف آنها بسیار متنوع بوده و روابط متقابل آنها هنوز مشخص نباشد. در این مقاله بهمنظور رفع شکاف و خلأ موجود در خصوص تعاریف و ارتباط مفهومی آسیبپذیری، تابآوری، سازگاری و اقتصاد مقاومتی، و اجتناب از بروز پارادوکسهایی مانند پارادوکس سنگاپور و دستهبندی و سیاستگذاریهای اشتباه، یک بررسی اجمالی در مورد تعاریف اصلی و فرآیندهای تکاملی آنها انجام شد. همچنین بر اساس دیدگاه چرخه «تکانه-زیان-بهبود-یادگیری» یک چارچوب مفهومی برای ارائه روابط بین آنها مطرح گردید. این مطالعه در تلاش برای جمعبندی چارچوبهای تحلیلی آسیبپذیری، تابآوری و سازگاری و همچنین اقتصاد مقاومتی بهعنوان مفهوم متناظر تابآوری، نشان میدهد که یک استراتژی توسعه پایدار، نهتنها باید به دنبال کاهش آسیبپذیری یک سیستم اقتصادی باشد، بلکه باید بهطور همزمان تابآوری و ظرفیت سازگاری آن در برابر تکانهها، نااطمینانیها و ریسکهای بالقوه آتی را نیز تقویت نماید.