تدوین مدل بازگشت سرمایه اجتماعی مبتنی بر نقش داوطلبین ورزشی در ایران

نویسندگان

1 استاد مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

2 دانشیار مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

3 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

doi
10.22044/shm.2022.11567.2432
چکیده

مطالعه حاضر به منظور تدوین مدل بازگشت سرمایه اجتماعی مبتنی بر نقش داوطلبین ورزشی در ایران انجام شده است که از نوع کیفی، و روش نظریه داده بنیاد با رویکرد استراوس و کوربین استفاده شده است. نمونهگیری به شیوه نظری و گلوله برفی صورت گرفت. منابع گردآوری دادهها شامل، منابع علمی و مصاحبههای عمیق با 13 نفر از اساتید دانشگاه، متخصصان، مدیران ورزشی؛ مسئولین داوطلبی و جامعه شناسی ورزشی بود. تحلیل دادهها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام گردید. نتایج نشان داد شرایط علی شامل انگیزه‌های سازمانی و انگیزه‌های شخصی، عوامل زمینه‌ای شامل بسترهای اجتماعی، فردی و مدیریتی، شرایط مداخله‌گر شامل عوامل فرهنگی و عوامل ساختاری و عامل استراتژی‌ها شامل ترویج قدرشناسی و انتخاب و پیامدها شامل بهبود عملکرد، مدیریت منابع و بازتاب اجتماعی درقالب پارادایم کدگذاری تعیین شدند. نتیجه گیری:بازگشت سرمایه اجتماعی، طیف گسترده‌ای از منابع برای داوطلب در کار داوطلبانه خود و همچنین سایر جنبه‌های زندگی آنها فراهم می‌کند و پیامد حاصل از آن باعث توسعه فرهنگ داوطلبی در ورزش کشور می‌گردد. بازگشت سرمایه اجتماعی، رویه‌ای دوسویه دارد. از یک‌سو طیف گسترده‌ای از منافع برای داوطلب در کار و سایر جنبه‌های زندگی فراهم، از سوی دیگر غفلت از پیامدهای منفی آن اثرات ناگهانی خروج از نقش آینده فرد را متزلزل می‌سازد. از این‌رو پیشنهاد می-گردد مسئولین امر علاوه بر جنبه‌های مثبت داوطلبی برای سازمان و فرد، زمینه مدیریت داوطلبی در ایران را پایه‌ریزی کرده تا سرمایه حاصل از آن علاوه بر اعتلای زندگی فرد، در نهایت به جامعه بازگشته و در فرهنگ اجتماعی متبلور شود.