بررسی اثر علف‌کش‌های یو46کمبی فلوید و برومایسیدام‌آ در مراحل مختلف رشدی گندم (Triticum aestivum L.) بر مهار علف‌‌های هرز و عملکرد گندم دیم

نویسندگان

1 مؤسسه تحقیقات کشاورزی دیم کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مراغه، ایران

2 مؤسسه تحقیقات کشاورزی دیم کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مراغه، ایران

3 مؤسسه تحقیقات کشاورزی دیم کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مراغه، ایران

4 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران

doi
10.22067/jcesc.2024.87849.1322
چکیده

علف‌های هرز یکی از عوامل کاهش‌دهنده عملکرد گندم (Triticum aestivum L.) می‌باشد. جهت بررسی اثرات کاربرد علف‌کش‌های هورمونی بر علف‌های هرز و عملکرد گندم دیم در مراحل مختلف رشد گندم، آزمایشی بر پایه بلوک‌های کامل تصادفی با چهار تکرار طی دو سال زراعی 1402-1400 در موسسه تحقیقات کشاورزی دیم در مراغه اجرا شد. تیمارها شامل کاربرد علف‌کش‌های توفوردی + ام‌سی‌پی‌آ (1.5 لیتر در هکتار) و بروموکسینیل + ام‌سی‌پی‌آ (1.5 لیتر در هکتار) در سه مرحله 1- پنجه‌زنی کامل (Z29)، 2- گره دوم ساقه (Z32) و 3- تورم غلاف برگ پرچم (Z45) و دو شاهد وجین و عدم وجین بود. نتایج نشان داد که در شرایط دیم، زمان سبز شدن علف‌های هرز با بارندگی ارتباط دارد. در سال اول عمده بارندگی‌های بهاره در اردیبهشت ماه و در سال دوم در فروردین ماه رخ داد، در نتیجه بیشترین تراکم علف‌های هرز در سال اول در مرحله گره دوم ساقه گندم و در سال دوم در مرحله پنجه‌زنی گندم ثبت شد. در سال اول کمترین عملکرد برای علف‌کش توفوردی + ام‌سی‌پی‌آ و بروموکسینیل + ام‌سی‌پی‌آ در مرحله تورم غلاف برگ پرچم به‌میزان 1568 و 1710 کیلوگرم در هر هکتار و در سال دوم فقط برای توفوردی + ام‌سی‌پی‌آ در مرحله گره دوم ساقه و تورم غلاف برگ پرچم به‌ترتیب به‌میزان 1701 و 1747 کیلوگرم در هکتار ثبت شد. براساس نتایج حاصل از این پژوهش، گندم به کاربرد تأخیری علف­کش بروموکسینیل + ام‌سی‌پی‌آ متحمل بوده و می‌توان این علف‌کش را تا گره دوم نیز به‌‌کار برد.