ارائۀ الگوی برندسازی صنعت پوشاک ورزشی ایران با استفاده از نظریة دادهبنیاد
نویسندگان
1 گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین، قزوین، ایران
2 گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین، قزوین، ایران
3 گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین، قزوین، ایران
4 گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
doi
10.22059/jsm.2021.312664.2608چکیده
مقدمه: هدف از پژوهش حاضر ارائۀ الگوی برندسازی صنعت پوشاک ورزشی ایران با استفاده از نظریۀ دادهبنیاد بود.روش پژوهش: روش تحقیق از نوع کیفی با رویکرد تحلیل سیستماتیک است. جامعۀ آماری شامل تمامی مدیران ارشد شرکتهای تولیدات ورزشی، استادان صاحبنظر دانشگاه در حوزۀ مدیریت و بازاریابی ورزشی و اسناد و منابع علمی بود. نمونۀ آماری به تعداد قابل کفایت بر مبنای اشباع نظری بهصورت هدفمند و در دسترس انتخاب و مورد نظرخواهی قرار گرفتند (16 نفر و 24 سند). ابزار پژوهش شامل مطالعۀ کتابخانهای نظاممند و مصاحبۀ نیمهساختاریافته بود و روایی ابزار با استفاده از روشهای رواییسنجی کیفی مطلوب ارزیابی شد (روایی محتوایی). از روش کدگذاری و چارچوببندی مفهومی برای تحلیل یافتهها استفاده شد.یافتهها: چارچوب مفهومی برند پوشاک ورزشی در ایران در 14 حیطۀ کلی شامل قابلیت برند، ویژگی برند، مزیت رقابتی برند، عشق برند، تحولات بازار، ضعف اقتصادی، برندسازی پوشاک ورزشی، بازسازی برند، برندسازی شبکههای اجتماعی، خلاقیت و نوآوری برند، چرخش اقتصاد ورزش، ارتقای ارزش برند، بهبود عملکرد برند و وفاداری برند است.نتیجهگیری: چارچوب ارائهشده در این پژوهش، شناختی از ابعاد برند پوشاک ورزشی را بر اساس ارتباط آن با مجموعهای از فعالیتهای مختلف ایجاد میکند. بر پایۀ این چارچوب، میتوان به ارزیابی عینی از سطح فعالیتهای مدیریت در هر شرکتهای تولیدات ورزشی پرداخت و اطلاعات علمی در زمینۀ اقدامات مناسبی را که باید سازمانهای ورزشی برای برندسازی انجام دهند، فراهم ساخت.