فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف تحلیل پراکندگی و ارزیابی میزان دسترسی به کاربری‌های ورزشی بر پایۀ داده‌های شهر تهران انجام گرفت. روش تحقیق حاضر از نوع پژوهش‌های کاربردی و از نظر میزان نظارت بر متغیرها و تحلیل داده‌ها، توصیفی-تحلیلی بود.روش پژوهش: برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از نرم‌افزار ARC GIS استفاده شد. ارزیابی توزیع و پراکنش فضاهای ورزشی به دو شکل روش تحلیل شبکه بر پایۀ دسترسی به فضاهای ورزشی و روش آنالیز آمار فضایی کانونی بر پایه وسعت فضاهای ورزشی انجام پذیرفت که اطلاعات مورد نیاز آن از شبکۀ راه‌های شهر تهران به‌منظور مدلسازی و طراحی شبکۀ دسترسی شهر تهران نقشۀ فضاهای ورزشی شهر تهران به‌عنوان مرکز خدمات بر روی شبکۀ دسترسی شهر تهران، نقشۀ کاربری اراضی شهری مناطق ۲۲ گانۀ کلانشهر تهران به‌ویژه کاربری مسکونی و سایر دادهای جغرافیای مربوط به مرز مناطق شهر تهران استفاده شد.یافته‌ها: یافته‌های تحقیق نشان داد که منطقۀ 1۰با ۸۶ درصد بالاترین محدودۀ خدمات‌دهی فضای ورزشی و بعد از آن مناطق ۶، ۱۴، ۸ و ۳ به ترتیب با ۸۴، ۸۰، ۷۹، و ۷۷ درصد در رده‌های بعدی قرار می‌گیرند. مناطق 21 و 22 با وجود سرانۀ بالای فضای ورزشی، دارای کمترین محدودۀ خدمات‌دهی فضای ورزشی‌اند و مناطق ۱۸، ۵ و ۴ به ترتیب با ۳۵، ۴۳ و ۵۷ درصد دارای کمترین سرویس‌دهی هستند. در منطقۀ ۲۱ تنها ۴۳ درصد از سطح کاربری مسکونی در محدودۀ خدمات‌دهی فضاهای ورزشی واقع شده و بعد از آن مناطق 2۲ و ۵ کمترین مطلوبیت را دارا هستند. منطقۀ ۸ با ۹۶ درصد و منطقۀ 1۰ با ۹۹ درصد بالاترین نسبت سطح کاربری مسکونی در محدودۀ خدمات فضاهای ورزشی را دارند.نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج این تحقیق، داشتن سرانۀ ورزشی بالا لزوماً مستلزم استفادۀ بیشتر و دسترسی بیشتر نیست و در حقیقت، امکانات اصلی ورزشی شهر تهران در مناطقی واقع شده‌اند که میزان دسترسی به آنها نسبتاً کم است.