تأثیر دوران رونق و رکود اقتصادی در اثرگذاری سرمایهگذاری مستقیم خارجی بر سرمایهگذاری داخلی در ایران با رهیافت مارکف ـ سوئیچینگ (Markov-Switching)
نویسندگان
1 استادیار، دانشکده اقتصاد و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران.
2 استادیار، دانشکده اقتصاد و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران.
3 استادیار، دانشکده اقتصاد و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران.
4 دانشجوی دکترای اقتصادی، دانشکده اقتصاد و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران.
5 استاد، دانشکده اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران.
doi
10.22096/esp.2020.122096.1314چکیده
سرمایهگذاری مستقیم خارجی، سرمایهگذاری داخلی را در ابعاد مختلفی تحت تأثیر قرار میدهد. ویژگی خاص تأثیر سرمایهگذاری مستقیم خارجی بر سرمایهگذاری داخلی مربوط به تأثیر مکملی یا جانشینی آن بر سرمایهگذاری داخلی است. در ارزیابی تأثیر سرمایهگذاری مستقیم خارجی بر سرمایهگذاری داخلی سؤال کلیدی این است که آیا سرمایهگذاری مستقیم خارجی منجر به افزایش یا کاهش سرمایهگذاری داخلی میشود؟ بنابراین، هدف این تحقیق مطالعه تأثیر سرمایهگذاری مستقیم خارجی بر سرمایهگذاری داخلی در ایران با تمرکز بر سیکلهای تجاری ایران در طول دوره 2017ـ 1984 میباشد. بدین منظور با استفاده از مدل مارکف ـ سوئیچینک دورههای رونق و رکود اقتصادی برآورد شده است. سپس با استفاده از روش ARDL تأثیر سرمایهگذاری مستقیم خارجی و اثر متقاطع آن با رونق و رکود اقتصادی بر سرمایهگذاری داخلی بررسی شد. نتایج نشان داد که سرمایهگذاری مستقیم خارجی در دوره رونق و رکود تأثیر مستقیم و معناداری بر سرمایهگذاری داخلی دارد. اما تأثیر مجموع سرمایهگذاری مستقیم خارجی و تقاطع سرمایهگذاری مستقیم خارجی و دوره رکود اقتصادی، بسیار قویتر از مجموع تأثیر سرمایهگذاری مستقیم خارجی و دوره رونق اقتصادی بر سرمایهگذاری داخلی بود. بنابراین سرمایهگذاری مستقیم خارجی، در دوره رکود، تأثیر درونرانی قویتری بر سرمایهگذاری داخلی در مقایسه با دوران رونق دارد. همچنین ثبات دولت تأثیر مستقیم و نرخ بهره، شاخص قیمت مصرفکننده و تجارت تأثیر منفی بر سرمایهگذاری داخلی ایران داشتند.