مقایسۀ گفتمان اشاعرۀ معاصر جهان اسلام(عربزبان) با اشاعرۀ کردستان ایران در رابطه با فلسفهورزی (مطالعهای تاریخی- تطبیقی)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد یادگار امام خمینی(ره)، تهران
2 دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی، واحد یادگار امام خمینی(ره)، تهران
3 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اسلامشهر، تهران
doi
10.22067/epk.2021.44203.0چکیده
هدف پژوهش حاضر، تبیین و تحلیل تاریخی و مقایسهای گفتمان اشاعرۀ معاصر اسلام(جهان عرب) با آراء اندیشمندان معاصر اشاعرهمسلک استان کردستان ایران میباشد. برای دستیابی به این هدف، از روش پژوهشهای اسنادی - کتابخآنهای و توصیفی - تحلیلی، تاریخی و تطبیقی، بهره گرفته شد. یافتهها نشان داد که نگرش برخی از متکلمان معاصر جهان اسلام مانند طه عبدالرحمن، ابوزید، آرکون، جابری و شیخ عبده به دلیل تعصب در عربیّت، با فلسفۀ ارسطویی مخالف و به فلسفهای با ریشهای برگرفته از متون دینی موافقاند. البته اشاعرۀ عربزبان جهان معاصر اسلام، به دلیل تعامل فکری با جهان غرب در شرایط کنونی با فلسفه و فلسفهورزی ارتباط بهتری داشته و مخالفتهای اشاعره سنتی با فلسفه را نمیپذیرند. امّا در میان اشاعرۀ معاصر کردستان، جدای از خاندان تختی مردوخی - که به واسطۀ اقتدار خاندانی خود به فلسفهورزی علاقه نشان داده و بحثهای فلسفی را تدریس مینمودند - سایر متکلمان مانند مصنف چوری، محمود مدرس و باقر بالک، تمایلی به فلسفهورزی نشان نداده و دلیل آن، شرایط حاکم بر حوزههای سنتی و تعامل ضعیف با دانشگاهیان به نسبت اشاعرۀ معاصر عربزبان جهان اسلام و همچنین بهواسطۀ شرایط سنتی حاکم برحوزههای علمیه در کردستان میباشد و تنها تعدادی از حوزویان امروزی که تحصیلات دانشگاهی دارند، به فلسفه تمایل داشته ولی همچنان علاقهای به طرح دیدگاه خود در جامعه، ندارند.