موانع ساختاری سرمایهگذاری مستقیم خارجی در ایران با استفاده از روش PCA و ARDL
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دپارتمان اقتصاد، دانشگاه مفید قم.
2 دانشیار، دپارتمان اقتصاد، دانشگاه مفید، قم، ایران.
3 دانشیار، دپارتمان اقتصاد، دانشگاه مفید، قم، ایران.
doi
10.22096/esp.2020.120048.1287چکیده
هدف مطالعه حاضر بررسی موانع ساختاری در جذب سرمایهگذاری مستقیم خارجی در ایران بوده است. برای این منظور از روش خودهمبسته با وقفههای توزیعی (ARDL) استفاده شد. دوره زمانی مطالعه حاضر بر اساس فراوانی سالیانه در بازه 1396 ـ 1338 قرار داشته است. استخراج مؤلفههای مورد استفاده در این مطالعه از روش تحلیل مؤلفههای اساسی (PCA) انجام شده است. مؤلفههای مورد استفاده در این مطالعه شامل کیفیت نهادی و حکمرانی خوب، توسعه اقتصادی و سرمایه انسانی، دستمزد، آزادسازی اقتصادی، درجه باز بودن اقتصاد، نرخ ارز و نرخ بهره بود. نتایج به دست آمده بیانگر این موضوع بود که شاخصهای حکمرانی تأثیر معناداری بر جذب سرمایهگذاری مستقیم خارجی داشته است. در بین متغیرهای اقتصادی نرخ ارز و نرخ بهره جهانی مهمترین و بیشترین تأثیرگذاری را بر جذب سرمایهگذاری در کشور داشته است. همچنین نتایج حاصله از مدل تصحیح خطا بیانگر سرعت 68 درصدی تعدیل خطا در حرکت به سمت تعادل بلندمدت بوده است.