تأثیر گفتمانهای ارسطو، خواجه نصیرالدین طوسی، و ملاصدرا در نابرابریهای جنسیتی
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد فلسفه غرب دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22067/epk.2021.44096.0چکیده
تأثیر زبان و گفتمان در ایجاد نابرابریهای جنسیتی موضوعی قابل توجه و کنکاش است که لازم است بیش از پیش بدان پرداخته شود. در این میان نقش اندیشمندان قطعاً تأثیرگذارتر و بسا حساستر است؛ چرا که عملاً فرهنگ، آداب و رسوم و قوانین با الهام از همین اندیشهها شکل میگیرد، گسترش مییابد و پایدار میشود. پس لازم است با بررسی مداوم اندیشهها و قرار دادن آنها در بوتهی نقد به پالایش آنها همت گماشت. روشهای تحلیل انتقادی گفتمان در این راستا ابزارهایی مؤثر و کارگشایند که در بهدست آوردن تحلیلی علمی از این متون پژوهشگر را یاری میکنند. این مقاله در نظر دارد با نقد و تحلیل اندیشههای ارسطو، خواجه نصیرالدین طوسی و ملاصدرا در مورد زنان، به بیان این نکته بپردازد که زبان ما و نوع گفتمانی که بهکار میبریم در ایجاد تغییرات در جهان و شکلیابی هویت افراد تأثیرگذار است؛ گفتمانی که در سخنان برخی از فیلسوفان ظهور یافته و پایهگذار بسیاری از نابرابریهای جنسیتی موجود در جهان شده است.