اثر آرایش کاشت و مدیریت علفهای هرز بر روی عملکرد و اجزای عملکرد دو رقم بادام زمینی در شرایط اقلیمی شهرستان کرمانشاه
نویسندگان
1 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
3 گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22067/jcesc.2024.86423.1298چکیده
بهمنظور بررسی اثر مدیریت علفهایهرز و آرایش کاشت بر عملکرد و اجزای عملکرد ارقام بادام زمینی تحت شرایط آبوهوایی کرمانشاه، آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی با 3 تکرار در مزرعه تحقیقاتی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه رازی در سال 1400 اجرا شد. فاکتورهای آزمایش شامل ارقام NC2 و NC7، آرایش کاشت (فاصله ردیف و بوته 50 سانتیمتر × 25 سانتیمتر (P1) و فاصله ردیف و بوته 75 سانتیمتر × 18 سانتیمتر (P2)) و کنترل علفهرز (دو بار وجین به همراه استفاده از علفکشهای تریفلورالین ( g a.i.ha-1796) + بنتازون (g a.i.ha-1960) و هالوکسیفوپ آر متیل ( g.a.i.ha-175)، دو بار وجین به همراه استفاده از تریفلورالین ( g a.i.ha-11233)، دو بار وجین به همراه استفاده از هالوکسیفوپ آر متیل + بنتازون، وجین کامل و تیمار آلوده به علفهرز در طول فصل رشد) بودند. نتایج نشان داد که وزن خشک دانه و غلاف در مترمربع در آرایش کاشت P1 بیشتر از آرایش کاشت P2 بود، در حالیکه بین تیمارهای کنترل علف هرز تفاوت معنیداری مشاهده نشد. وزن خشک بوته، وزن خشک دانه و وزن خشک غلاف در مترمربع در تیمارهای کنترل علفهای هرز بهطور معنیداری بیشتر از عدم کنترل بود. تعداد دانه و غلاف در مترمربع نیز در آرایش کاشت P1 نسبت به آرایش P2 و با کنترل علفهایهرز نسبت به عدم کنترل افزایش یافت. بهطور کلی تلفیق وجین دستی و کاربرد علفکشها نتایجی مشابه و بدون اختلاف معنیدار با کنترل کامل علفهایهرز در طول فصل را به همراه داشت.