شناسایی فرایند شکلگیری موانع ارتقای شغلی و مؤلفههای تأثیرگذار بر اکوسیستم کاری بانوان در سازمانهای ورزشی ایران (رویکردی کیفی)
نویسندگان
1 گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران
2 گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران
3 گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.
doi
10.22059/jsm.2021.297490.2449چکیده
مقدمه: هدف تحقیق حاضر شناسایی فرایند شکلگیری موانع ارتقای شغلی و مؤلفههای تأثیرگذار بر اکوسیستم شغلی بانوان در سازمانهای ورزشی ایران بود.روش پژوهش: این تحقیق با ماهیت اکتشافی و روش کیفی با استفاده از راهبرد نظریۀ دادهبنیاد انجام گرفت. بهمنظور تجزیهوتحلیل دادهها از رویکرد کلاسیک نظریۀ دادهبنیاد که توسط گلیزر ارائه شده، استفاده شد. از روش نمونهگیری نظری- هدفمند و تکنیک نمونهگیری افراد شاخص و گلولهبرفی برای انجام مصاحبههای عمیق استفاده شد. در مجموع 11 مصاحبه با خبرگان و متخصصان دارای پژوهش در حوزۀ زنان و نیز مدیران زن دارای مناصب مدیریتی انجام گرفت و پژوهش به اشباع نظری و کفایت رسید.یافتهها: یافتههای پژوهش نشان داد موانع ارتقای شغلی بانوان در سازمانهای ورزشی ایران یک مدل زنجیرهوار از اثرگذاری تعاملی چهار مقولۀ فرهنگ جامع شغلی، فشار اجتماعی، کنشها و تعاملات فردی و سازمانی و اکوسیستم جنسیتزدگی هستند که هریک به اجزا و موانع کوچکتر تقسیم شدهاند.نتیجهگیری: بر اساس یافتههای پژوهش، پیشنهاد میشود در راستای تسهیل ارتقای زنان به مناصب مدیریتی ورزش، متناسب با اسناد بالادستی و سیاستگذاریهای اشتغال زنان، سیاستگذاران ورزش مسیر پیشرفت زنان به سطوح مدیریتی را در قالب یک مجموعه عوامل و فرایندمحور در نظر بگیرند و در راه حذف موانع و تقویت نقاط قوت زنان برنامهریزی کنند.