بازیابی حدود گسترش دریاچه پلویال چاله مسیله براساس پادگانه های دریاچه ای در کواترنری
نویسندگان
1 گروه آموزش جغرافیا، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 14665-889، تهران، ایران
2 استاد دانشکده جغرافیا دانشگاه تهران
doi
10.22034/gmpj.2025.555804.1589چکیده
دیرینه ژئومورفولوژی به مطالعه تاریخچه(سیر تحولات) ویژگیها و پراکندگی لندفرمهای جغرافیایی سطح زمین میپردازد. در واقع بازیابی آثار برجای مانده در محیط طبیعی مانند شواهد ژئومورفولوژیکی و رسوبات سطح زمین که شواهد تغییرات اقلیمی چندین هزار ساله را در خود حفظ میکند. هدف این پژوهش تعیین گستره دریاچه پلویال چاله مسیله در ایران مرکزی براساس شواهد ژئومورفولوژیکی(پادگانه دریاچهای) در کواترنری میباشد. منطقه مورد مطالعه این پژوهش چاله مسیله در ایران مرکزی که شامل(حوض سلطان، حوض مره و دریاچه نمک) است. روش این پژوهش در ابتدا بررسی کتابخانهای پژوهشهای سایر محققان و دادههای موجود بوده است. سپس بررسیهای سنجش از ازدو با استفاده از تصاویر لندست انجام گرفته است و در نهایت مطالعات میدانی(مشاهده پادگانههای منطقه، برداشت نمونه و تعیین ارتفاع آنها)و آنالیزهای آزمایشگاهی است. در مطالعات میدانی وجود پادگانه دریاچهای در منطقه مشخص، ارتفاع سطوح تعیین و نمونههایی برای انجام آنالیزهای آزمایشگاهی از سطح آنها برداشت شده است. نتایج آنالیزهای دانه سنجی و کلسیمتری نمونههای مورد مطالعه نشان از محیط رسوبگذاری آرام دریاچهای در گذشته است. نتایج حاکی از آن است که پادگانه موجود در حوضه مسیله در ارتفاع 805 متری از سطح دریا نشاندهنده گستره دریاچه دیرینه در این منطقه با مساحتی معادل 6190 کیلومتر مربع را بوده است که شامل سه چاله دریاچه نمک، حوض مره و حوض سلطان را در گذشته بوده است.
