ارزیابی ریسک فرونشست زمین در اثر کاهش سطح آب زیرزمینی(مطالعه موردی: حوضه ماهیدشت)
نویسندگان
1 جغرافیا دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی کرمانشاه
2 دانشگاه رازی
doi
10.22034/gmpj.2025.542279.1576چکیده
.فرونشست زمین یکی از مهمترین مخاطرات ژئومورفولوژیک در مناطق خشک و نیمهخشک است که معمولاً در اثر فشردگی لایههای زیرسطحی ناشی از افت فشار آبخوانها و بهرهبرداری بیرویه از منابع آب زیرزمینی رخ میدهد. این پدیده با ایجاد تغییر شکل سطح زمین، آسیب به زیرساختها، کاهش ظرفیت ذخیرهسازی آبخوانها و تهدید پایداری محیطزیست، به یکی از چالشهای جدی در مدیریت منابع آب تبدیل شده است. هدف این پژوهش، بررسی فرونشست زمین در دشت ماهیدشت با تمرکز بر نقش افت سطح آب زیرزمینی و ارتباط آن با فرونشست سطح زمین بود. در این مطالعه، دادههای پیزومتری چاههای مشاهدهای در بازه زمانی ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۱ با تصاویر راداری Sentinel-1 و تکنیک تداخلسنجی راداری (InSAR) تلفیق شد تا تغییرات مکانی و زمانی نشست زمین تحلیل گردد. نتایج نشان داد سطح ایستابی طی دوره مورد مطالعه حدود ۷ متر کاهش یافته است و تحلیلهای InSAR نرخ فرونشست سالانه بین ۳ تا ۱۴ سانتیمتر را نشان میدهد که بیشترین مقدار در نواحی مرکزی و شمالغربی دشت مشاهده شد. همپوشانی فضایی دادههای سطح آب زیرزمینی و فرونشست، همبستگی مستقیم میان افت آبخوان و شدت نشست زمین را تأیید میکند. یافتهها همچنین بیانگر آن است که بخش اعظم فرونشست ناشی از برداشت بیش از حد منابع آب زیرزمینی و فشردگی رسوبات آبرفتی است و ویژگیهای زمینشناسی محلی نیز در شدتگیری فرونشست مؤثر هستند. این نتایج بر ضرورت پایش مستمر، بهرهگیری از فناوریهای نوین سنجش از دور و اجرای راهبردهای مدیریتی مؤثر برای کنترل برداشت آب زیرزمینی و کاهش مخاطرات فرونشست زمین تأکید دارند و میتوانند به برنامهریزی بهتر مدیریت منابع آب و کاهش آسیبهای زیستمحیطی کمک کنند