تأثیر سبک رهبری اخلاقی بر عدالت سازمانی با نقش تعدیلگر تعارض کار-خانواده در بین معلمان تربیت بدنی
نویسندگان
1 دانشیار مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران
2 استادیار مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران.
3 کارشناسیارشد مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران
doi
10.22044/shm.2021.10808.2354چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر رهبری اخلاقی بر عدالت سازمانی با نقش تعدیلگر تعارض کار- خانواده در بین معلمان تربیت بدنی بود. این پژوهش از نوع توصیفی ـ همبستگی است که به شکل میدانی انجام شده است. جامعه آماری این پژوهش را کلیه معلمان تربیتبدنی شهر ساری تشکیل دادند (190=N). نمونه آماری با استفاده از نرمافزار جی پاور 118 نفر تعیین شد که به-صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. برای گردآوری دادهها پس از تأیید روایی و پایایی از پرسشنامههای سبک رهبری اخلاقی براون، تورینو هریسون (2005)، عدالت سازمانی نیهوف و مورمن (1993)، و تعارض کار – خانواده کارلسون، کاکمار ویلیامز (2000) استفاده گردید. دادهها به کمک روش حداقل مربعات جزئی تحلیل شد.نتایج نشان داد که سبک رهبری اخلاقی بر عدالت سازمانی تاثیر مثبت و معناداری دارد و تعارض کار- خانواده نقش تعدیلگر در رابطه بین سبک رهبری و عدالت سازمانی ندارد همچنین نتایج PLS -MGA نشان داد که تفاوت معناداری بین مردان و زنان وجود ندارد. با توجه به تاثیر سبک رهبری اخلاقی بر عدالت سازمانی پیشنهاد می شود رهبران اخلاق مدار با برقراری روابط و تعاملات توام با انصاف به نیازها و کاستی های کارکنان توجه ویژه ای داشته باشند و به دور از تبعض به مسایل و مشکلات کارکنان رسیدگی و با اخذ تصمیمات به صورت گروهی، ادراک افراد از عدالت سازمانی را متاثر سازند.