فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

گرایش روز‌افزون بشر به زندگی ماشینی و توأم با آن، استفادۀ بی‌رویه از اتومبیل شخصی، عدم‌استفاده از وسایل حمل‌ونقل عمومی، افزایش آلودگی‌های محیطی و در‌نهایت حرکت جامعه به‌سمت زندگی انفرادی، باعث تیره‌شدن تعاملات اجتماعی و دور‌شدن انسان‌ها از یکدیگر شده‌است. رویکرد تبدیل برخی خیابان‌‌ها به پیاده‌‌راه که با حذف یا کاهش تردد اتومبیل‌‌ها در بخش مرکزی شهرها همراه است، باعث ارتقای کیفیت محیط و افزایش سرزندگی در این فضاها می‌‌شود. مطالعۀ حاضر به بررسی قابلیت‌‌‌‌سنجی اجرای طرح پیاده‌‌محوری در خیابان خواجه نصیر، واقع در بافت تاریخی شهر گز بُرخوار پرداخته‌است. روش تحقیق مورد استفاده در این پژوهش، رویکردی‌‌ توصیفی- تحلیلی با استفاده از مطالعات‌‌ کتابخانه‌‌ای و مصاحبه با کارشناسان است. تحلیل متغیّرهای مورد استفاده، با استفاده از نرم‌‌افزارهای spss و Amos انجام گرفت. در فرضیۀ اول، اجرای طرح پیاده‌‌‌محوری از‌نظر ابعاد حمل‌و‌نقل مورد بررسی قرار گرفت. نتایج به‌دست‌آمده از آزمون فرضیۀ‌‌ اول، نشان‌دهندۀ رابطۀ معنادار بین متغیّرهای مورد بررسی بود و فرضیۀ‌‌ اول تأیید شد. در فرضیۀ دوم به بررسی قابلیت‌سنجی پذیرش اجرایی طرح از دید کسبه و شهروندان پرداخته‌شد. نتایج به‌دست‌آمده از آزمون فرضیۀ دوم نیز وجود رابطۀ معنادار بین متغیّرهای مورد سنجش را نشان داد و فرضیۀ دوم نیز تأیید شد. همچنین نتایج مدل عاملی مرتبۀ دوم نشان داد که عامل اقتصادی بیشترین بار عاملی را با وزن رگرسیونی 86/0 به خود اختصاص داده‌است. پس از آن عامل اجتماعی و کالبدی با وزن رگرسیونی 82/0 و عامل زیست‌‌محیطی با وزن رگرسیونی 74/0 در رتبۀ بعدی قرار گرفته‌‌اند. نتایج پژوهش حاضر نشان‌دهندۀ این است که اجرای طرح پیاده‌مداری در خیابان خواجه‌‌نصیر مورد پذیرش شهروندان و کسبه است و ازنظر ابعاد ترافیکی و تردد مشکلی ایجاد نخواهد کرد.