بررسی انتقادی ادلۀ روایی تبریزی بر اشتراک لفظیِ وجود و نفی صفات الهی
نویسندگان
1 استاد دانشگاه تربیت مدرس تهران ایران
2 استاد مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران تهران ایران
3 استادیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر( تهران - ایران)
doi
10.22067/epk.2020.40104چکیده
ملارجبعلی تبریزی ازجمله اندیشمندان عصر صفوی و معاصرِ ملاصدرا است. او در موارد متعددی با اصول و مبانی حکمت متعالیۀ صدرا به مخالفت برخاسته است. یکی از اختلافات وی با صدرا مسئلۀ اشتراک معنوی وجود است. تبریزی بهشدت با اشتراک معنوی وجود مخالفت کرده و با ادلۀ متعددی به اثبات اشتراک لفظیِ آن پرداخته است. او در باب صفات الهی نیز با استناد به روایات، صفات را نفی کرده است. در نوشتار حاضر با بررسی این دو مسئله، ضعف و سستی ادلۀ تبریزی نمایانده شده است. اشکالات وارد بر دیدگاه تبریزی به این قرار است: برداشت از روایات بدون درنظرگرفتن فضای حاکم بر عصر صدور آنها، توجهنکردن به قرائن متصل و منفصل در فهم مراد حقیقی از آنها، نادیدهگرفتن روایاتی که تفسیری کاملاً ایجابی از صفات الهی عرضه کردهاند، خروج برخی از روایات از محل بحث و ناظربودن آنها به مسئلۀ توقیفیبودن اسما و صفات الهی.